Pani Barbara pacjentka oddziału onkologicznego Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie opowiada o swoich zmaganiach z chorobą onkologiczną i zachęca do badań pr Rak jelita grubego u młodych osób – rośnie liczba przypadków. Rak jelita grubego dotyczy najczęściej osób po 50. roku życia. W doniesieniach z ostatnich lat zwraca się uwagę na rosnącą liczbę zachorowań u młodych osób. Według niektórych źródeł w młodszej grupie wiekowej doszło do podwojenia liczby w ciągu niecałych Naukowcy ze szpitala Uniwersytetu Medycznego w Chinach postanowili zbadać nawyki żywieniowe chorych na raka jelita grubego. W tym celu porównano dwie grupy: pacjentów cierpiących na ten nowotwór z taką samą liczbą osób zdrowych. W obu znajdowało się po 833 osób. Badani byli podzielni ze względu na płeć, wiek i miejsce zamieszkania. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła połączenie enkorafenibu, inhibitora BRAF z cetuksymabem, przeciwciałem anty-EGFR w raku jelita grubego z mutacją BRAF V600E. Jednak potwierdzony ORR dla tego schematu wynosi tylko 20 proc., a korzyść kliniczna nie jest trwała, z medianą przeżycia bez progresji choroby lirik lagu tangan tuhan tak kurang panjang. Fot: ChrisChrisW/ Rak jelita grubego to częsta choroba o relatywnie dużej śmiertelności. Ustalenie rokowania zależy od lokalizacji guza, zaawansowania choroby i obecności przerzutów oraz ogólnego stanu chorego. Wczesne wykrycie złośliwego nowotworu zwiększa szanse na wyleczenie. Współczesna badania szacują szanse osób z wykrytym nowotworem złośliwym na podstawie oceny procenta chorych, którzy przeżyli 5 lat. W przypadku raka jelita grubego poddanego odpowiedniemu, szybkiemu leczeniu, możliwość pięcioletniego przeżycia sięga nawet 90%. Wartość ta obniża się wielokrotnie w przypadku guzów nieoperacyjnych, gdzie terapia ma charakter objawowy i powinna zapewnić pacjentowi podniesienie komfortu życia i zmniejszenie dolegliwości bólowych. Rak jelita grubego – rozwój Rak jelita grubego jest nowotworem złośliwym, wywodzącym się najczęściej z nabłonka gruczołowego ściany jelita. Początkowo rozwija się w jej obrębie, stopniowo naciekając kolejne warstwy: błonę podstawną, warstwę podśluzową, mięśniówkę oraz otrzewną pokrywającą ten narząd. Rozwijający się guz penetruje ściany naczyń krwionośnych, co powoduje przenikanie komórek nowotworowych do krwi. Przepływają one do wątroby, a następnie, przez serce, do płuc. Dlatego najczęstszymi miejscami powstawania zmian przerzutowych są wątroba i płuca. Rzadziej tworzą się one w kościach lub mózgu. Komórki nowotworowe płyną też z chłonką do najbliższych, a następnie dalszych węzłów chłonnych. W nich również mogą osiadać i namnażać się, tworząc nowe ogniska przerzutowe. W trakcie choroby nowotworowej dochodzi do stopniowego wyniszczenia organizmu i ciężkich anemii (ze względu na zaburzenia wchłaniania, krwawienia do przewodu pokarmowego oraz przyspieszony metabolizm w obrębie nowotworu, powodujący zużywanie dużych ilości substancji odżywczych). Czy dieta może przyczynić się do rozwoju raka jelita grubego? Zobacz nasz film i poznaj opinię eksperta Zobacz film: Potrawy z grilla a rak jelita grubego. Źródło: Co nas truje? Ocena stanu zaawansowania nowotworu i rokowanie Podstawą do sformułowania rokowania w raku jelita grubego jest ocena stanu klinicznego chorego. Dokonuje się tego według przyjętego i uznanego wśród onkologów schematu TNM, gdzie T (tumor) to miejscowe zaawansowanie guza pierwotnego w jelicie, N (nodes) to ilość i wielkość zmian w węzłach chłonnych, zaś M (metastases) określa obecność i charakterystykę przerzutów do odległych narządów. Dodatkowym, bardzo ważnym kryterium jest ocena stopnia złośliwości nowotworu. Podczas badania histologicznego określa się typowe dla komórek nowotworowych parametry, takie jak: stopień zróżnicowania (czyli podobieństwa do komórek prawidłowych), wielkość, tworzenie regularnych, podobnych do tkanek struktur albo chaotyczne namnażanie, zdolność do tworzenia nowych naczyń krwionośnych w obrębie guza itd. Obserwując te cechy, można określić, jak szybko będzie rozwijał się guz, jaka jest jego agresywność, na jakie leczenie będzie wrażliwy. W przypadku raka jelita grubego chodzi głównie o wrażliwość na chemioterapię, gdyż radio- i hormonoterapia nie przynoszą zwykle istotnych klinicznie efektów. Rokowanie zależne jest również od stanu ogólnego chorego. Jeśli choroby współistniejące (np. ciężka niewydolność oddechowa) nie pozwalają na wykonanie bardzo rozległego zabiegu operacyjnego, to radykalne leczenie bywa niemożliwe. Niektóre schorzenia mogą również komplikować lub wręcz nie pozwolić na wdrożenie skutecznej chemioterapii, w której wykorzystuje się substancje o wielu groźnych efektach ubocznych. Rak jelita grubego – leczenie Leczenie raka jelita grubego jest uzależnione od stopnia zaawansowania choroby. Zmiany zlokalizowane w śluzówce jelita mogą być doszczętnie usunięte za pomocą kolonoskopu. Bardziej rozległe zmiany miejscowe usuwa się (o ile jest to możliwe) operacyjnie z dużym odcinkiem jelita i z okolicznymi węzłami chłonnymi. Zabieg może być wykonany techniką klasyczną lub w rzadkich przypadkach – laparoskopowo. Leczenie uzupełnia się kompleksową chemioterapią, która przed operacją może zmniejszyć masę guza, a po niej –zniszczyć resztę komórek nowotworowych obecnych w miejscu zabiegu lub w mikroprzerzutach. Od leczenia operacyjnego odstępuje się, gdy guz nacieka sąsiednie narządy lub obecne są przerzuty odległe. Chemioterapia pozwala w takich przypadkach na spowolnienie rozwoju choroby oraz zmniejszenie dolegliwości i prawdopodobieństwa komplikacji (np. perforacji jelita, zapalenia otrzewnej, niebezpiecznych krwawień). Groźnym powikłaniem jest też niedrożność jelita spowodowana rozrostem guza. Można jej uniknąć, wykonując chirurgicznie zespolenie omijające guz albo wytwarzając stomię w powłokach brzusznych, przez którą odprowadzana jest treść jelitowa. Rak jelita grubego – rokowanie przy przerzutach do wątroby lub płuc Przerzuty raka jelita grubego do wątroby, płuc albo innych narządów świadczą o dużym zaawansowaniu choroby. Ich obecność pogarsza rokowanie. Pojedyncza zmiana może być usunięta operacyjnie, o ile możliwe jest całkowite usunięcie guza pierwotnego z marginesem tkanki zdrowej. Istnienie mnogich przerzutów zwykle powoduje zakwalifikowanie chorego do chemioterapii i leczenia paliatywnego. Rak jelita grubego – rokowanie Rokowanie w raku jelita grubego określa się na podstawie całej zebranej wiedzy na temat stanu pacjenta. Może to zrobić jedynie doświadczony specjalista onkolog, biorąc pod uwagę specyfikę konkretnego zachorowania. Nie można więc przytoczyć żadnych konkretnych statystyk, odnoszących się do wszystkich chorych. Po 50. roku życia niezbędne jest regularne wykonywanie badań profilaktycznych (jeśli w rodzinie były przypadki raka jelita grubego, zaleca się wykonanie pierwszego badania już w 40. roku życia). Wczesne rozpoznanie i szybkie leczenie pozwalają na zatrzymanie choroby i pełne wyzdrowienie, podczas gdy zgłoszenie się do lekarza z zaawansowanym stadium nowotworu może uniemożliwić powrót do zdrowia. Kolonoskopia to najlepszy sposób na wczesne wykrycie raka jelita grubego. Jak wygląda takie badanie i kiedy warto je wykonać? Dowiesz się tego z naszego filmu Zobacz film: Dlaczego watro wykonywać kolonoskopie? Źródło: 36,6. Przed rozpoczęciem artykułu pierwsze spojrzenie na MSI-H, MSS, MSI-LMSS (stabilność mikrosatelitarna), stabilność mikrosatelity, w porównaniu z MSI, nie ma oczywistego (Mikrosatelitarna niestabilność wysoka, niestabilność mikrosatelitarna wysokiej częstotliwości), to znaczy częstotliwość niestabilności mikrosatelity jest wysoka, na ogół wyższa niż 30%;MSI-L (Mikrosatelitarna niestabilność niska, niestabilność mikrosatelitarna niskiej częstotliwości), to znaczy częstotliwość niestabilności mikrosatelity jest niska, generalnie mniejsza niż 30%.Przyjaciele, którzy są zaniepokojeni najnowszymi postępami w rak wiedzą, że leki przeciwnowotworowe o szerokim spektrum działania, pembrolizumab i niwolumab, zostały zatwierdzone do leczenia wszystkich guz pacjenci z MSI-H (wysoka niestabilność mikrosatelitarna). Wskaźnik wykrywania MSI-H jest stosunkowo wysoki, szczególnie w przypadku pacjentów z jelita grubego, więc niektórzy pacjenci z rakiem odnoszą korzyści z tego rodzaju leczenia w celu przedłużenia NCCN zaawansowane lub przerzutowe raka jelita grubego wytyczne leczenia, pierwsza linia immunoterapia opcje dla pacjentów z MSI-H i dMMR to niwolumab (niwolumab, Opdivo) lub pembrolizumab (pembrolizumab, Keytruda) lub niwolumab i ipilimumab (Iraq Combined therapy with Pitimab, Yervoy).Zalecenia te są zaleceniami kategorii 2B i dotyczą pacjentów, którzy nie kwalifikują się do skojarzenia cytotoksycznego chemoterapia reżim. Te opcje leków immunoterapeutycznych są również wymienione w wytycznych jako zalecenia leczenia drugiej i trzeciej linii dla pacjentów z dMMR / przypadku pacjentów z nieoperacyjnym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem jelita grubego, u których rozwinęła się choroba lub którzy są co najmniej oporni na dwa wcześniejsze schematy chemioterapii systemowej, 95% z nich może wykryć MSS zamiast MSI-H. Jak więc wybrać pacjentów z rakiem jelita grubego i odbytnicy MSS?Niedawno opublikowano badanie IMblaze370 jako otwarte badanie III fazy, w którym 363 pacjentów z rakiem jelita grubego z przerzutami, u których wyniki badań genetycznych wskazywały na MSS, zostało losowo przydzielonych do atezolizumabu (atezolizumabu) w skojarzeniu z kobimetynibem (kobitytyb) w proporcji 2: 1: 1. Ni, lek celowany MEK), grupa attuzumabu w monoterapii, grupa regorafenib (regorafenib, wielocelowy inhibitor kinazy). Pacjenci z rakiem jelita grubego MSS w przeszłości nie reagowali na tego badania po raz kolejny potwierdzają: pacjenci z rakiem jelita grubego i odbytnicy z MSS nie reagują dobrze na lek immunoterapeutyczny (PD-L1) atuzumab. Mediana całkowitego przeżycia w grupie atezumabu w skojarzeniu z kobtynibem wyniosła miesiąca, w porównaniu z miesiąca w grupie samego atezumabu i miesiąca w grupie regofenibu, niezależnie od tego, czy immunoterapia sama, czy skojarzona. Nie ma istotnej korzyści w zakresie przypadku mediany czasu przeżycia wolnego od progresji, trzy grupy leczone obejmowały miesiąca, miesiąca i miesiąca, bez różnicy. Odsetek działań niepożądanych 3/4 stopnia wynosił 61% w grupie terapii skojarzonej, 31% w grupie atuzumabu w monoterapii i 58% w grupie regofenibu.„Wyniki te podkreślają silne biologiczne różnice między MSS i MSI-H i podkreślają różne potrzeby terapeutyczne między tymi dwoma typami chorób” - powiedziała dr Cathy Eng, naukowiec z University of Texas Anderson Cancer to, że pacjenci z rakiem jelita grubego, u których MSS wykryto w badaniach genetycznych, nie zalecają wyboru immunoterapii i zamiast tego stosują inne metody. Obecnie cele i leki celowane, które mogą osiągnąć pacjenci z rakiem jelita grubego, to:VEGF: bewacizumab, apsipVEGFR: ramucyrumab, rigofinib, fruquintinibEGFR: cetuksymab, panitumumabPD-1 / PDL-1: pembrolizumab, niwolumabCTLA-4: ipilimumabBRAF: VelofiniNTRK: LarotynibJeśli wykryte zostaną inne odpowiadające mutacje docelowe, można wybrać odpowiednią celowaną terapię chorych na raka jelita grubego można wybrać standardowy zestaw chemioterapii FOLFOXIRI (fluorouracyl + leukoworyna + oksaliplatyna + irynotekan), będący połączeniem grupy cytotoksycznych środków chemioterapeutycznych, odpowiednich dla wszystkich lekooporności wynik testu genetycznego nie wskazuje na MSI-H. Możesz również wybrać wielocelowe inhibitory kinazy regorafenib (regorafenib, Stivarga) i TAS-102 (triflurydyna / tipiracyl; Lonsurf).Cetuksymab jest również lekiem gwiazdowym, często wybieranym przez pacjentów z jelita grubego, który często pojawia się w zindywidualizowanych planach leczenia. Metody oceny obejmują: Czy guz jest po lewej czy po prawej stronie? Czy zawiera mutacje KRAS / NRAS? Przed wyborem cetuksymabu lub panitumumabu należy wziąć pod uwagę mutację genu uzyskać szczegółowe informacje na temat leczenia raka jelita grubego i drugą opinię, zadzwoń do nas pod numer +91 96 1588 1588 lub napisz do rakfax@ Krzysztof Wydra Nie chcę, aby choroba ograniczała moje życie, chcę wrócić do pracy, do normalnego życia. – Krzysztof Wydra 20770,00 zł z 50000,00 zł Data publikacji zbiórki 01-01-2021 Pozostało na subkoncie 3460 zł Zrefundowane wydatki 17310 zł Moja historia ZBIÓRKA NA: leczenie wspomagające, suplementacja (miesięczny koszt ok. 3000 zł), dodatkowe badania AKTUALIZACJE: Aktualizacja z dnia Jesteśmy po badaniu bioskanerem, dzięki zebranym przez fundację pieniądzom było to możliwe. Dobrze, że to zrobiliśmy, bo się okazało, że mąż ma przerzuty na wątrobę. W szpitalu obecne badania nic nie wykazywały, więc gdyby nie to badanie, nic byśmy nie wiedzieli. Będziemy się starać o możliwość wykonania zabiegu radioembolizacji. Mamy nadzieję, że uda się na NFZ. Obecnie mamy wdrożone leczenie, które potrwa do rozpoczęcia radioembolizacji, jego koszt to 1000 zł tygodniowo. MARZENIE: Ela, żona Krzysztofa: Rok temu, po 3 miesiącach „zdalnego” leczenia rzekomego zapalenia pęcherza i dróg moczowych, mąż dostał wreszcie skierowanie na koloskopię. To był maj 2020. Po badaniu, na konsultacji pierwsze słowa lekarza to: Proszę Państwa jest bardzo źle, światło jelita grubego zatkane, jest guz. Pobrano wycinek i kilka dni później telefon, aby jak najszybciej pojawić się po wyniki, bo to rak – nowotwór złośliwy odbytnicy, G3 czyli najwyższy stopień złośliwości. Mąż w bardzo krótkim czasie bardzo schudł, ze względu na bół nie był w stanie siedzieć. Nigdy wcześniej nie chorował, dbał o siebie. I nagle szok i niedowierzanie – diagnoza, której nikt się nie spodziewał. Idąc na operację powiedział tylko, że się boi. Ale też, że chce żeby z niego to coś wycięli. Jeszcze przed operacją dostał informację, że zostanie mu założona stomia. Krzysztof nie krył zaskoczenia, ale też złości – jaka stomia? Zadzwonił do mnie i poprosił: Przyjedź na szkolenie, bo ja nie chcę tego widzieć, ani dotykać. Operacja się udała, aczkolwiek usunięto sporo. W szpitalu w sumie był prawie przez miesiąc – długo, ale tam nauczył się mówić o chorobie, oswoił się z tym i ze stomią też. Po tym wszystkim bardzo osłabł. Dlatego połączyliśmy leczenie konwencjonalne z niekonwencjonalnym. Zabiegi wzmacniające, wlewy, suplementy – koszty ogromne, ale warto. Kilka wygranych bitew za nami, ale chcemy wygrać wojnę z rakiem. DANE DO PRZELEWU: Krzysztofa można też wesprzeć przelewem na konto: Numer konta Fundacji: 52 1050 1025 1000 0090 3010 4252 Wpłaty w obcych walutach USD: PL54 1050 1025 1000 0090 8058 1367 EUR: PL32 1050 1025 1000 0090 8058 1375 GBP: PL76 1050 1025 1000 0090 8058 1359 kod SWIFT: INGBPLPW Tytuł przelewu: Krzosztof Wydra Dane odbiorcy: Fundacja Onkologiczna Rakiety, al. Rzeczypospolitej 2/U-2, Warszawa 1% KRS: 0000414091 Cel szczegółowy: Krzysztof Wydra Dane do przelewu Moesz te wesprzeć podopieczniego wpłatą na konto Numer konta fundacji: 52 1050 1025 1000 0090 3010 4252 Wpłaty w obcych walutach USD: PL54 1050 1025 1000 0090 8058 1367 EUR: PL32 1050 1025 1000 0090 8058 1375 GBP: PL76 1050 1025 1000 0090 8058 1359 kod SWIFT: INGBPLPW Tytuł przelewu: Krzysztof Wydra Dane odbiorcy: Fundacja Onkologiczna Rakiety, al. Rzeczypospolitej 2/U-2, Warszawa 1% KRS: 0000414091 Cel Szczegółowy: Krzysztof Wydra Numer konta fundacji: 52 1050 1025 1000 0090 3010 4252 Wpłaty w obcych walutach USD: PL54 1050 1025 1000 0090 8058 1367 EUR: PL32 1050 1025 1000 0090 8058 1375 GBP: PL76 1050 1025 1000 0090 8058 1359 kod SWIFT: INGBPLPW Tytuł przelewu: Krzysztof Wydra Dane odbiorcy: Fundacja Onkologiczna Rakiety, al. Rzeczypospolitej 2/U-2, Warszawa 1% KRS: 0000414091 Cel Szczegółowy: Krzysztof Wydra Wywiad z prof. Tomaszem Jastrzębskim, specjalistą chirurgii ogólnej i chirurgii onkologicznej, prekursorem metody skojarzonego wysokospecjalistycznego leczenia chirurgicznego i dootrzewnowej chemioterapii perfuzyjnej w Polsce. Obecność przerzutów raka jelita grubego do otrzewnej, czyli błony pokrywającej od wewnątrz jamę brzuszną, jest często traktowana jako sytuacja, gdzie nie można już zastosować skutecznego leczenia. Zazwyczaj sama chemioterapia dożylna nie jest wystarczająca do opanowania tego rodzaju rozprzestrzeniania się nowotworu. O to, jak można to skutecznie leczyć, zapytaliśmy dr hab. med. Tomasza Jastrzębskiego. Czy można skutecznie leczyć przerzuty raka jelita grubego, które są umiejscowione na otrzewnej? Prof. Tomasz Jastrzębski: Przerzuty raka jelita grubego do otrzewnej, czyli rozprzestrzenianie się tego nowotworu przez ciągłość i wszczepy w otrzewnej są bardzo często traktowane jako nieoperacyjne i kwalifikowane jedynie do leczenia objawowego. Jest to postępowanie niesłuszne, gdyż tą postać nowotworu można leczyć skutecznie za pomocą zabiegów cytoredukcyjnych i dootrzewnowej chemioterapii perfuzyjnej w hipertermii. Brzmi to bardzo specjalistycznie, a jak można to zrozumieć bez znajomości terminów specjalistycznych? Prof. Tomasz Jastrzębski: Leczenie przerzutów raka jelita grubego do otrzewnej polega na ich całkowitym wycięciu, bez względu na to, gdzie się znajdują i jakiej są wielkości. Zabiegi mające na celu usunięcie całej tkanki nowotworowej widocznej makroskopowo w jamie brzusznej to właśnie zabiegi cytoredukcyjne. Im rzetelniej i bardziej radykalnie są one wykonane, tym większe prawdopodobieństwo, że możemy wydłużyć życie chorego a nawet go wyleczyć. Do czego służy i jakie ma zadanie dootrzewnowa chemioterapia perfuzyjna w hipertermii? Prof. Tomasz Jastrzębski: Po usunięciu tkanki nowotworowej z jamy brzusznej nie można założyć, że wszystko jest zrobione, gdyż w tym stopniu zaawansowania są obecne komórki nowotworowe, których nie widać gołym okiem. Żeby je zlikwidować, konieczne jest podanie leków przeciwnowotworowych (tzw. cytostatyków) które mają za zadanie je zniszczyć . Dodatkowo podaje się je w ogrzanym do 42 płynie. Taka temperatura, bezpieczna dla zdrowych tkanek, jest zabójcza dla komórek, które się szybko dzielą, a takimi są komórki raka. Mało tego: podwyższona temperatura wzmaga działanie przeciwnowotworowe leków cytostatycznych, które przez to są bardziej skuteczne. Czy te zabiegi są proste do wykonania i gdzie się je wykonuje? Prof. Tomasz Jastrzębski: Zabiegi cytoredukcyjne mają na celu usunięcie wszystkich widocznych w jamie brzusznej przerzutów. Jeśli znajdują się one na otrzewnej pokrywającej od wewnątrz jamę brzuszną, to należy ją wyciąć. Jeśli są nacieki nowotworowe na ścianę pęcherza moczowego, jelito cienkie, jelito grube, u kobiet na jajniki i macicę – to wszystkie te narządy trzeba wyciąć. To samo dotyczy śledziony, ściany żołądka, torebki wątroby i wielu innych struktur anatomicznych. Są to zabiegi bardzo trudne i długo trwające. Doświadczony chirurg wykonuje ten zabieg średnio w czasie 6-8 godzin, a bywa że i 12 godzin to mało. Z tego powodu zabiegi te wykonuje się w wyspecjalizowanych ośrodkach. W Polsce należy do nich Klinika Chirurgii Onkologicznej w Gdańsku, Lublinie, Wrocławiu i Bydgoszczy. Czy taki zakres zabiegów jest bezpieczny dla pacjenta? Prof. Tomasz Jastrzębski: Każdy zabieg operacyjny, czy to wycięcie wyrostka robaczkowego czy pęcherzyka żółciowego aż po zabiegi wycięcia narządów (żołądek, trzustka i inne) jest obarczony możliwością wystąpienia powikłań związanych z wykonaniem zabiegu operacyjnego. Także i zabiegi cytoredukcyjne nie są ich pozbawione. Jednak w doświadczonym, wyspecjalizowanym ośrodku, powikłania te są ograniczone. W naszej Klinice pacjent po takim olbrzymim zabiegu opuszcza szpital w 8-9 dniu po zabiegu. Jest to zasługa doświadczenia i umiejętności zespołu chirurgicznego, anestezjologicznego i pielęgniarskiego na każdym etapie prowadzenia pacjenta, także w okresie przed- i pooperacyjnym. A co z chemioterapią ? Czy i ona jest bezpieczna dla pacjenta? Prof. Tomasz Jastrzębski: W odróżnieniu od chemioterapii podawanej droga dożylną, chemioterapia podawana dootrzewnowo jest o wiele bardziej bezpieczna. Jest to związane z tzw. barierą „otrzewna-krew”. Bariera ta bardzo ogranicza przechodzenie leków przeciwnowotworowych przez otrzewną do krwi, przez co powikłania chemioterapii są zdecydowanie mniejsze. Bariera ta ma jednak także i inną stronę: z jej powodu leki przeciwnowotworowe podawane drogą dożylną bardzo słabo przechodzą do jamy otrzewnej i z tego powodu nie są skuteczne w leczeniu przerzutów raka jelita do otrzewnej. Wspomniał Pan o możliwości leczenia raka jelita grubego z przerzutami do otrzewnej za pomocą zabiegów cytoredukcyjnych i chemioterapii dootrzewnowej w podwyższonej temperaturze (tzw. hipertermia). A czy leczenie to jest skuteczne w innych nowotworach, które mogą dać przerzuty do otrzewnej? Prof. Tomasz Jastrzębski: Faktycznie, wiele nowotworów można leczyć w taki sposób. Klasycznie należą do nich także rzadkie nowotwory otrzewnej, takie jak śluzak rzekomy (pseudomyxoma peritonei) czy międzybłoniak otrzewnej (mesothelioma peritonei), ale metoda ta jest skuteczna także w raku żołądka, aczkolwiek w tym nowotworze zazwyczaj trudno jest uzyskać całkowią cytoredukcji. Stosuje się ją także w raku jajnika. Leczymy pacjentów z przerzutami do otrzewnej wszystkich tych nowotworów. Kto kwalifikuje się do leczenia za pomocą zabiegów cytoredukcyjnych i dootrzewnowej chemioterapii perfuzyjnej w hipertermii? Prof. Tomasz Jastrzębski: Im wcześniej wykryte przerzuty w otrzewnej, tym większe szanse na wyleczenia. Im jest ich mniej i mniejszy zasięg, tym lepsze wyniki leczenia. W najlepszych ośrodkach na świecie, zabiegi te, w połączeniu z późniejszą dożylną chemioterapią systemową, pozwalają na uzyskanie ponad 45% przeżyć 5-letnich, co jest synonimem wyleczenia w onkologii. Im wcześniej pacjent jest przysłany przez onkologa na te zabiegi, tym jego szansa na przeżycie rośnie. Podawanie kolejnych cykli chemioterapii dożylnej przy przerzutach do otrzewnej nie jest skuteczne ze względu na wspomnianą już barierę krew-otrzewna. Jak można skontaktować się z Państwem w przypadku, gdy pacjent ma rozpoznane przerzuty do otrzewnej? Prof. Tomasz Jastrzębski: Bardzo dużo informacji na temat tej metody, wskazań, kwalifikacji do zabiegu i wyników umiejscowiliśmy na stronie Z tej strony dowiedzieć się można o kwalifikacji, samej metodzie oraz wynikach leczenia. Coraz więcej onkologów klinicznych kontaktuje się z nami bezpośrednio w celu ustalenia wspólnego leczenia chorych z przerzutami do otrzewnej. Każda z tych metod ma swoje miejsce i zastosowanie (chirurgia, HIPEC, chemioterapia systemowa) w skojarzonym leczeniu chorych na raka jelita grubego z rozsiewem do otrzewnej. Poza działalnością leczniczą zajmuje się Pan także edukacją onkologiczną i profilaktyką nowotworów. Dlaczego to takie ważne? Prof. Tomasz Jastrzębski: Jak już wspomniałem, im wcześniej wykryty nowotwór, tym lepsze wyniki leczenia. Dbamy o swój dom, samochód, ubezpieczamy je, serwisujemy… A przecież, w odróżnieniu od rzeczy materialnych, zdrowie i życie jest jedno, nie kupimy drugiego. Naturalne jest więc, że powinniśmy o nie dbać. Rolą lekarzy jest przekazywać społeczeństwu wiedzę jak to robić, na co zwrócić uwagę i to, że wcześnie wykryty rak może być skutecznie leczony. A późno wykryty nie. No i oczywiście nie należy zapominać, że lepiej jest zapobiegać niż leczyć, stąd tak ważna jest profilaktyka. dr hab. n. med. Tomasz Jastrzębski, prof. ndzw. GUMed Klinika Chirurgii Onkologicznej Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku » powrót na początek strony Rak jelita grubego jest trzecim najczęściej diagnozowanym nowotworem w USA i drugą najczęstszą przyczyną śmierci spowodowanej rakiem. Tymczasem istnieje możliwość uniknięcia tej choroby. Przewiduje się, że w roku 2009 wykrytych zostanie około 160 000 nowych przypadków i ok. 52 000 ludzi umrze z powodu raka jelita grubego w samych tylko Stanach Zjednoczonych. Dane te są przerażające, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że istnieje realna możliwość uniknięcia zachorowania na ten nowotwór i że jest on w 90 procentach wyleczalny, jeżeli wykryty zostanie we wczesnym stadium rozwoju. Skąd się bierze rak jelita grubego Komórki, z których zbudowana jest błona śluzowa jelita grubego, mają zdolność regeneracji, podobnie jak większość komórek w naszym ustroju. W miarę, jak starsze komórki obumierają i złuszczają się, młodsze komórki dzielą się i rozmnażają, żeby je zastąpić. Dzielenie się i rozmnażanie nowych komórek jest skomplikowanym procesem genetycznym, kontrolowanym przez nasz ustrój: powstaje tylko tyle nowych komórek, ile w danej sytuacji jest potrzebnych. Jeżeli podczas podziału nastąpi jakiś błąd genetyczny, to podział komórek wymyka się spod kontroli. W jelicie grubym taki niekontrolowany podział i wzrost komórek prowadzi do powstawania polipów - łagodnych nowotwór, które mogą być bezpiecznie usunięte. Polipy, które nie zostaną w porę usunięte, mają zdolność do niekontrolowanego wzrostu, co ostatecznie może doprowadzić do powstania złośliwego nowotworu jelita grubego. Czynniki ryzyka Wiek. 90 procent przypadków nowotworu jelita grubego jest wykrywanych u osób powyżej 50. roku życia. Nie oznacza to wcale, że młodsze osoby nie chorują na raka. Jeżeli ktoś w rodzinie cierpiał na to schorzenie, granica ryzyka przesuwa się do 40., a nawet 30. roku życia. Chroniczne stany zapalne jelita grubego. Choroby takie, jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego (ulcerative colitis) czy choroba Leśniowskiego Crohna (Crohns disease) zwiększają ryzyko zachorowania. Występowanie raka jelita grubego lub polipów u członków rodziny: dziadków, rodziców, rodzeństwa lub dzieci. Dieta. Dieta bogata w tłuszcze i węglowodany, a uboga w błonnik sprzyja tworzeniu się nowotworów jelita grubego. Brak aktywności fizycznej powoduje zaleganie niestrawionych resztek jedzenia w przewodzie pokarmowym, co może zwiększać ryzyko powstania nowotworów jelita. Cukrzyca, otyłość, palnie papierosów oraz alkohol w nadmiernych ilościach, naświetlania jamy brzusznej podczas leczenia innych chorób nowotworowych np. raka prostaty, jajników czy pęcherza moczowego - również zwiększają ryzyko wystąpienia nowotworu jelita. Objawy Zarówno polipy, jak i rak jelita grubego we wczesnym stadium rozwoju zazwyczaj nie powodują żadnych objawów. W miarę, jak nowotwór się powiększa, pacjenci mogą zauważyć krwawienia z kiszki stolcowej, bóle brzucha, brak apetytu, utratę wagi, ogólne osłabienie, trudności w wypróżnianiu się, czasami zmianę kształtu lub konsystencji stolca. Jednak nawet zaawansowany rak jelita grubego może rozwijać się bezobjawowo przez długi okres czasu. Leczenie Jedynie operacja polegająca na wycięciu segmentu jelita grubego zaatakowanego przez nowotwór daje szanse na pełne wyleczenie. Takie leczenie jest możliwe tylko wtedy, gdy nowotwór został wcześnie wykryty, zanim rozprzestrzeni się do głębszych warstw jelita lub do sąsiednich narządów. Operacja wycięcia segmentu jelita grubego wbrew powszechnym przekonaniom wcale nie oznacza, że pacjent będzie musiał mieć założoną kolostomię (worek kałowy). Worek zakłada się, jeżeli nowotwór umiejscowiony jest w końcowym segmencie jelita i nie da się połączyć dwóch zdrowych końców jelita po jego wycięciu. Po operacji pacjenci, w zależności od zaawansowania choroby, mogą wymagać dalszego leczenia chemioterapią lub naświetlaniami celem zniszczenia pozostałych komórek rakowych. Jak zapobiec rakowi jelita grubego? Profilaktyka powinna polegać na eliminowaniu czynników ryzyka. Zalecana jest dieta bogata w błonnik, a uboga w tłuszcze i węglowodany, aktywność fizyczna, leczenie nadwagi, otyłości i cukrzycy, a także abstynencja od papierosów i alkoholu. Należy unikać, a przynajmniej ograniczyć spożywanie czerwonego mięsa oraz tzw. processed food, czyli hamburgerów, hot dogów, jedzenia konserwowanego w puszkach. Udowodniono, że pokarmy przyrządzane w bardzo wysokiej temperaturze, na przykład smażone w oleju lub grillowane, mogą być szkodliwe. Wysoka temperatura powoduje wydzielanie z nich substancji, które mogą przyczyniać się do raka jelita grubego. Przeprowadzono wiele badań nad skutecznością aspiryny i innych leków przeciwzapalnych (avil, celebrex). Przypuszczalnie leki te mogą zmniejszać ryzyko wystąpienia raka jelita grubego, ale częste ich zażywanie może prowadzić do podrażnienia przewodu pokarmowego, tworzenia się wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz krwawień. Należy zadać sobie zatem pytanie, czy korzyści wynikające z zażywania aspiryny w ramach prewencji raka jelita grubego uzasadniają ryzyko z tym związane. Niestety, wszystkie te zalecenia teoretycznie tylko zmniejszają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego, ale go na pewno nie eliminują. Regularne badania lekarskie, w tym coroczne badanie kału na obecność krwi utajonej są pierwszym krokiem do skutecznej profilaktyki. Amerykańskie stowarzyszenia lekarzy gastrologów i onkologów zalecają obecnie, aby wszyscy, którzy ukończyli 50. rok życia, poddawali się bezpośredniemu badaniu jelita grubego w odstępach co dziesięć lat. Osoby, u których w rodzinie wykryto raka jelita grubego lub polipy, powinny rozpocząć takie badania we wcześniejszym wieku (zwykle ok. 10 lat wcześniej). Niezależnie od wieku wszyscy pacjenci, którzy zauważą krew w stolcu, mają trudności z wypróżnianiem się, niewyjaśnione bole brzucha, biegunki, utratę wagi lub brak apetytu, powinny skonsultować się ze swoim lekarzem. Kolonoskopia Bezpośrednie badanie jelita grubego polega na wprowadzaniu cienkiej, miękkiej rurki zakończonej małą kamerą do jelita grubego. Obraz z kamery jest przekazywany komputerowo na duży ekran. Pozwala to lekarzowi wykonującemu zabieg na dokładne obejrzenie ścianki i śluzówki jelita. Polipy znalezione podczas tego badania są zazwyczaj usuwane za pomocą małych kleszczyków i oddawane do analizy. Wcześnie wykryte i usunięte polipy znacznie zmniejszają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Nieusunięte w porę polipy rosną i w miarę upływu czasu zamieniają się w raka. Późno wykryte polipy, które są za duże, aby je bezpiecznie usunąć podczas kolonoskopii, nawet jeżeli są łagodne, muszą być usunięte chirurgicznie. Kolonoskopia jest przeprowadzana w znieczuleniu; jest zabiegiem bezbolesnym i niosącym bardzo małe ryzyko komplikacji. Jest to jedno z niewielu ogólnie dostępnych badań, które w sposób istotny zmniejsza ryzyko zachorowania na jedną z najbardziej niebezpiecznych chorób naszej cywilizacji - raka jelita grubego. dr Piotr Huskowski - (Diplomate of American Board of Gastroenterology) specjalizuje się w chorobach układu pokarmowego.

wygrałem z rakiem jelita grubego