Stowarzyszenie Emitentów Giełdowych miało przyjemność zaprosić na konferencję "Droga na giełdę w praktyce. Procedury, zasady, obowiązki Emitenta na rynku regulowanym", która odbyła się 7 października 2015 roku w budynku KDPW, VI piętro - wejście przez windy C (ul. Książęca 4, Warszawa). Sposób księgowania kosztów emisji. Czy spółka księgując koszty emisji i wejścia na giełdę umieszcza w kosztach bieżącego okresu, czy przenosi je od razu na kaptał zapasowy? Tzn. załóżmy, że spółka pozyskała z emisji 1 mln zł sprzedając milion akcji po 1 zł, wartość nominalna 0,1 zł, koszty emisji prospekt, opłata dla Cavatina Holding ustanowiła program emisji obligacji, który zostanie przeprowadzony na podstawie prospektu zatwierdzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego 29 marca 2023 r. Program pozwala na emitowanie w jednej lub wielu seriach zabezpieczonych obligacji o wartości do 150 mln zł. Transakcje będą prowadzone w formie emisji publicznych, a 5 Droga na gie łdę. Jak prz ygotować spó łkę do emis ji publiczne j , W arszawa 20 08, s. 50, 51 . KSIĘGA_SPPAiE35.indb 104 KSIĘGA_SPPAiE35.indb 104 10.06.2021 14:39:53 10.06.2021 14:39:53 Parlament Europejski zdecydował, że od 2025 roku europejskie linie lotnicze muszą kupować uprawnienia do emisji dwutlenku węgla dla wszystkich swoich lotów, co ma być rekompensatą za ich wpływ na klimat. Obecnie prawa do emisji dla około połowy lotów są bezpłatne. Według stowarzyszenia Airlines for Europe (A4E) będzie to kosztować sektor ponad 5 miliardów euro rocznie, a lirik lagu tangan tuhan tak kurang panjang. Dodał: administrator Data: 21:24 03-11-2018 Kategoria: Polskie Ocena: 10 | Odsłon: 355 Książka stanowi kompendium wiedzy o tym, jak najlepiej wykorzystać możliwości rynku giełdowego przez spółki poszukujące kapitału na rozwój albo właścicieli zamierzających wyjść z inwestycji. Autorzy nie koncentrują się jedynie na procesie upubliczniania akcji, dają ogląd całej architektury rynku kapitałowego i przybliżają specyfikę jego najważniejszych instytucji. Wydawnictwo: praca zbiorowa data wydania:2008 (data przybliżona) ISBN:9788372519511 liczba stron:544 kategoria: biznes, finanse język:polski Zarejestruj się aby pobierać pliki, komentować, dodawać książki do ulubionych oraz dyskutować! Rejestracja jest darmowa i bardzo szybka! Kliknij tutaj aby założyć konto. Trwa to tylko 15 sekund!. Komentarze, recenzje i oceny użytkowników Nikt jeszcze nie napisał recenzji ani nie ocenił książki praca zbiorowa - Droga na giełdę. Jak przygotować spółkę do emisji publicznej Dodaj komentarz Pliki, komentarze oraz ocenianie dostępne są tylko dla zarejestrowanych użytkowników, zarejestruj się! Rejestracja jest darmowa i bardzo szybka! Kliknij tutaj, aby założyć konto. Trwa to tylko 15 sekund!. Pozostali czytelnicy sprawdzali także książkę Dave Duncan - Pozłacany łańcuch oraz Koń nad wzgórzu - Eugeniusz Małaczewski . Ebooka praca zbiorowa poleca 87% naszych odwiedzających. spolke pdf do pobrania chomikuj mobi docx Podobne ebooki do praca zbiorowa - Droga na giełdę. Jak przygotować spółkę do emisji publicznej Obecnie rynek z większym niż przed kilkunastoma miesiącami dystansem podchodzi do debiutów na giełdzie, zatem oferta IPO przygotowywana przez spółkę musi być wyjątkowo przemyślana i dobrze opracowana. Skuteczne IPO wymaga przede wszystkim zmiany myślenia o spółce, jej wewnętrznych procesach i organizacji. Z obserwacji rynku wynika, że najlepsze debiutu notują spółki, które dostosowują swoją strukturę nawet przez kilka lat, traktując IPO jako proces ogólnej transformacji. Harmonogram IPO Pierwszą i bardzo istotną dla późniejszych etapów czynnością, która będzie rzutować na ten kilku - kilkunastomiesięczny proces, powinno być stworzenie przejrzystego i realnego harmonogramu prac oraz planu IPO. Kompletny i realny harmonogram, opisujący wszystkie kluczowe kroki, pozwoli z odpowiednim wyprzedzeniem wyłapać ewentualne problemy, które będzie można wówczas rozwiązać na wczesnym etapie, dzięki czemu zmniejszy się ryzyko i skala opóźnień i błędów. Przygotuj formę prawną Drugim krokiem będzie dostosowanie formy prawnej do tej, która jest wymagana przepisami prawa. Spółką publiczną może się stać wyłącznie spółka akcyjna, więc przy jakiejkolwiek innej formie prawnej, należy dokonać przekształcenia. Dalszą czynnością będzie podjęcie przez Walne Zgromadzenie uchwał, w tym m. in. dostosowującej statut do wymagań nakładanych na spółki publiczne ( w zakresie składu rady nadzorczej), o emisji papierów wartościowych w drodze oferty publicznej, o ubieganiu się o dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, w sprawie dematerializacji, czy, przy nowej emisji akcji - o podwyższeniu kapitału zakładowego. Warto, aby na tym etapie wsparcia udzielił spółce doradca prawny, który będzie wspierał spółkę w procesie, a także Autoryzowany Doradca. Zbadaj firmę przed IPO W dalszym etapie spółka musi przeprowadzić Due Diligence – rzetelne przeprowadzenie analizy spółki pod kątem prawnym, finansowym i handlowym jest istotnym elementem całego procesu. Prawdziwe i kompletne przeprowadzenie tego procesu pozwoli inwestorom na świadome podjęcie decyzji o inwestycji w akcje spółki, spółka będzie mogła także zidentyfikować ryzyka związane z jej działalnością, które powinny się później znaleźć w prospekcie. W międzyczasie spółka powinna dokonać wyboru doradców, w zależności od charakteru IPO mogą to być: Autoryzowany Doradca, Dom Maklerski, Audytor, Menadżer Oferty, doradca prawny sporządzający prospekt, doradca PR/IR. Czas na prospekt emisyjny Następnym etapem będzie sporządzenie prospektu emisyjnego. Jest to najważniejszy dokument całego IPO, opisujący w sposób możliwie kompletny ogół informacji o spółce, oferowanych papierach wartościowych, czynnikach ryzyka, które mogą wpływać na spółkę i wycenę jej akcji, plany na przyszłość i plany na rozwój. Po sporządzeniu prospektu przedstawia się go do zatwierdzenia Komisji Nadzoru Finansowego. Zatwierdzony przez KNF prospekt jest ważny przez kolejne 12 miesięcy. Na jego podstawie spółka prowadzi publiczną ofertę papierów wartościowych, a potem ubiega się o dopuszczenie i wprowadzenie papierów do obrotu. Następnie składa się wniosek do KDPW o rejestrację w depozycie akcji objętych ofertą publiczną. Akcje te są wówczas dematerializowane. Kolejnym krokiem jest ustalenie przedziału cenowego oferty, a po przeprowadzeniu oferty, spółka składa wniosek do Zarządu GPW o dopuszczenie oraz wprowadzenie do obrotu giełdowego akcji. GPW wyznacza termin debiutu w ciągu 14 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. Dźwięk giełdowego dzwonka symbolizuje wejście spółki w nowy etap jej działalności. Książka stanowi kompendium wiedzy o tym, jak najlepiej wykorzystać możliwości rynku gieł­dowego przez spółki poszukujące kapitału na rozwój albo właścicieli zamierzających wyjść z inwestycji. Autorzy nie koncentrują się jedynie na procesie upubliczniania akcji, dają ogląd całej architektury rynku kapitałowego i przybliżają specy?kę jego najważniejszych instytucji. Nie namawiają do wchodzenia na giełdę, rozważają argumenty ?za? i ?przeciw?. W książce przedstawiono proces wchodzenia na giełdę krok po kroku. Omówiono rolę doradców oraz wskazano, czego od nich można wymagać. Zasadnicze kwestie, jak np. sporządzenie prospektu emisyjnego, omówiono bardzo szczegółowo. Nie po­przestano na procesie sprzedaży akcji na rynku pierwotnym, ale wskazano też, jak być spółką publiczną i jak spełniać oczekiwania inwestorów już po debiucie na giełdzie. To nie tylko teoretyczna lekcja, ale zasób wiedzy poparty realnymi doświadczeniami. Zaintere­suje również tych, którzy nie tylko z praktycznego punktu widzenia chcą poznać mechanizmy rządzące rynkiem pierwotnym. To zestaw dogłębnych statystyk dotyczących rynku giełdowego i pierwotnego, regulacji prawnych odnoszących się do procesu sprzedaży akcji, przykładów z naszej giełdy oraz własnych doświadczeń autorów, którzy pracowali przy plasowaniu emisji na rynku pierwotnym. Praca zbiorowa ekspertów BDO: Droga na giełdę. Jak przygotować spółkę do emisji publicznej. Wydawnictwo Difin 2008. S. 544. Książka omawia polski rynek kapitałowy, konsekwencje decyzji o wprowadzeniu spółki na giełdę, wymagania, obowiązki i koszty związane z obecnością na parkiecie (w tym prawa i obowiązki akcjonariuszy spółki publicznej), drogę na giełdę – krok po kroku, postępowanie spółki po upublicznieniu, alternatywny system obrotu (ASO) – rynek New Connect, opcje menedżerskie, spółki zagraniczne notowane na GPW w Warszawie, wreszcie – zawieszenie obrotu papierami wartościowymi emitenta oraz wykluczenie akcji spółki z obrotu giełdowego. Przewodnik jest bogato udokumentowany licznymi studiami lub omówieniami przypadków z praktyki. Prezentacji raportów okresowych towarzyszą przykłady omawiające zawartość raportu kwartalnego Dom Development (I kwartał 2007), półrocznego TVN (I półrocze 2006) i rocznego Comarchu (2006). Omówieniu obowiązków spółek i ich akcjonariuszy towarzyszą przykłady kar nakładanych przez KNF. Wywód na temat informacji poufnych, ich definicji i zakazu wykorzystywania został zilustrowany przykładem, jak Agora przeciwdziała wykorzystywaniu informacji poufnych. Najobszerniejszy (s. 207-303) podrozdział „Jak napisać prospekt emisyjny” zawiera liczne przykłady: prezentacja wybranych danych finansowych LC Corp, opis historycznych oraz bieżących inwestycji Construction Holding, przegląd sytuacji operacyjnej i finansowej Petrolinvestu, opis zasobów kapitałowych Dom Development, opis strategii badawczo-rozwojowej oraz patentów i licencji posiadanych przez HTL-Strefa, opis strategii badawczo-rozwojowej Makarony Polskie za okres objęty historycznymi informacjami finansowymi oraz informacje w prospekcie dotyczące patentów i licencji posiadanych przez spółkę, informacje o tendencjach zamieszczone w prospekcie emisyjnym przez PolRest, prognoza wyników zamieszczona w prospekcie emisyjnym przez Makrum, konflikt interesów w przypadku Budvaru Centrum, przypadek Rainbow Tours – przedłużenie terminu oferty publicznej z powodu dużej ilości tanich akcji w ramach programu menedżerskiego, przykłady oświadczeń o kapitale obrotowym Construction Holding i Emperia Holding, oświadczenie o kapitalizacji i zadłużeniu eCardu, kapitał własny i zadłużenie Cinema City International przykłady Makrum, LC Corp, Petrolinvestu, Astarty Holding i Budvaru Centrum jako spółek o złożonej historii finansowej (ta ostatnia występuje także jako obszernie omówiony przykład przeglądu sytuacji operacyjnej i finansowej spółek), przykład Europejskiego Funduszu Hipotecznego wychodzącego z akcji Żurawi Wieżowych przed upływem okresu obowiązywania deklaracji o lock-up. Omawiając postępowanie prospektowe przed KNF, Autorzy przytaczają przypadki Atlantisu, Fonu, Internet Group, ES System i Arcusa. Temat raportu analitycznego sporządzonego przez analityków finansowych na temat spółki zmierzającej na giełdę udokumentowany został przykładami IPO Graala i Polmosu Białystok. Prawa do akcji to przypadek wpadki Sfinksa, a wypełnianie obowiązków informacyjnych i polityka informacyjna spółki to „przypadek Biotonu – drastyczny spadek kursu akcji po publikacji gorszych od przewidywań wyników finansowych”. Fragment dotyczący pozyskiwania kapitału po debiucie na giełdzie zilustrowany został przykładem Krakchemii: „Czy można zadebiutować na giełdzie 2 razy?”. W rozdziale o opcjach menedżerskich znajdziemy case studies Eurocashu, Kęt, Polish Energy Partners (PEP), MCI Management i Polimexu Mostostalu. W rozdziale na temat notowanych na GPW spółek zagranicznych omówiono przykłady ACE – Automotive Components Europe, Immoeast AG, Astarty Holding i Cinema City International. Na koniec, rozdział o zawieszeniu i wykluczeniu spółki z obrotu przynosi przykłady Elektrimu, Dębicy (jeszcze nie doszło do zawieszenia notowań ani wycofania spółki z obrotu), Elektromontażu Export, JC Auto (fuzja z Inter Cars) i Pratermu (możliwe wycofanie w związku z ograniczoną płynnością na giełdzie). Sporządziłem powyższy spis casusów (tuszę, że kompletny), by wskazać, jak bogato udokumentowane są poszczególne partie przewodnika. Chociaż jest on dziełem zbiorowym (Autorzy nie zostali ani przypisani do napisanych przez siebie rozdziałów, ani nawet ujawnieni), praca jest zwarta: czytelnik nie odnosi wrażenia, iżby miał do czynienia ze składanką. Ryzyko Autorów (i czytelników) polega na tym, że niektóre partie wywodu szybko tracą aktualność w związku ze zmianami regulacji. Niebawem po ogłoszeniu przewodnika weszło w życie (15 marca 2009 r.) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebedącego państwem członkowskim, zastępujące rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych. Jak trudno zresztą nadążyć za zmianami stanu prawnego niech świadczy, że najnowsze rozporządzenie wymaga nowelizacji w związku z wejściem w życie z dniem 3 sierpnia 2009 r. niektórych przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. W omawianej książce dotkliwie brakuje indeksu rzeczowego. Wprawdzie spis i kompozycja treści są szczegółowe, dobrze ułożone, lecz za indeksem przemawia mnogość i użytych w tekście terminów, i przytoczonych casusów. Trudno uwierzyć, by tak wnikliwa i obszerna praca powstała na podstawie tak skromnej bibliografii, wykazującej raptem kilka książek i dwadzieścia kilka artykułów, wyłącznie z prasy codziennej. Są też błędy. Autorzy piszą o „wirtualnym” walnym zgromadzeniu, co jest nieporozumieniem. Walne zgromadzenie (nie WZ Akcjonariuszy, to pomyłka) nie może odbywać się w przestrzeni wirtualnej. W konkretnym, ściśle oznaczonym miejscu, otwartym dla akcjonariuszy rejestrujących się na zgromadzeniu, musi przebywać przynajmniej przewodniczący WZ i notariusz protokołujący uchwały, a nadto – postuluję! – członkowie zarządu i rady nadzorczej. Natomiast akcjonariusze fizycznie nieobecni w tym miejscu mogliby uczestniczyć w WZ za pośrednictwem internetu (z małej litery, bo też po co z dużej?). Poprawnie byłoby więc pisać o „elektronicznym” lub „internetowym” walnym zgromadzeniu (np. s. 439). W polskich usiłowaniach ku opracowaniu dobrych praktyk spółek publicznych uczestniczyłem od początku, ale dopiero teraz dowiaduję się, jakoby „w 1998 roku Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie … wyszła z inicjatywą opracowania zasad ładu korporacyjnego do (? – asn) spółek, których akcje notowane są na giełdzie”. Komitety audytu zostały wprowadzone już przez Dobre praktyki 2005 (zasada 28), nie dopiero przez Dobre praktyki 2008 (s. 441). Lecz to w istocie drobiazgi. Książka kosztuje (aż) 150 zł. Trudno – powinien ją mieć każdy praktyk rynku kapitałowego. Notatka ukazała się w nr 1/17/2009 kwartalnika Przegląc Corporate Governance. Chęć pozyskania kapitału poprzez wprowadzenie spółki na giełdę ma wiele zalet, ale i wad. Do tych pierwszych należy możliwość pozyskania bezzwrotnego i relatywnie taniego kapitału, który nie jest oprocentowany i nie wymaga żadnych zabezpieczeń, ale także wzrost prestiżu i wiarygodności przedsiębiorstwa. Ocenią inni Funkcjonowanie na giełdzie umożliwia pozyskanie inwestora instytucjonalnego lub partnera finansowego na rynku krajowym i zagranicznym. Chęć pozyskania inwestorów wymusza na przedsiębiorstwie dbanie o wysoki poziom zaufania, co wiąże się z koniecznością wprowadzenia efektywniejszego zarządzania. Ważnym czynnikiem jest także konieczność zmiany polityki informacyjnej, która musi być transparentna. Giełda zobowiązuje również do wprowadzenia ładu korporacyjnego. Spółka notowana na giełdzie podlega ciągłej ocenie inwestorów, a wszystkie podejmowane decyzje mają wpływ na jej aktualną wycenę. Do wad funkcjonowania na giełdzie zaliczamy wysokie koszty związane zarówno z opłatami administracyjnymi, jak i niezbędną kampanią informacyjno-marketingową skierowaną do potencjalnych nabywców akcji, co umożliwia zebranie satysfakcjonującej ilości kapitału. Funkcjonując na giełdzie bez posiadania przez właściciela pakietu większościowego, nawet przy rozdrobnionym akcjonariacie należy mieć świadomość, że istnieje możliwość zarówno pokojowego, jak i wrogiego przejęcia spółki i utraty nad nią kontroli. Dla niektórych firm wadą jest, jak już wspomniano, konieczność prowadzenia przejrzystej polityki informacyjnej, ujawniania informacji o zawieraniu umów oraz regularna sprawozdawczość wyników finansowych. Dwa rynki Obecnie na Giełdzie Papierów Wartościowych istnieją dwa rynki, rynek regulowany oraz rynek nieregulowany New Connect prowadzony w formule alternatywnego systemu obrotu (ASO). Ten drugi został utworzony w sierpniu 2007 dla przedsiębiorstw mniejszych, które chcą pozyskać mniejszy kapitał, przeważnie kilkanaście milionów złotych. Przedsiębiorca planujący wejście na giełdę potrzebuje od sześciu do dziewięciu miesięcy na przygotowanie wszystkich niezbędnych dokumentów i spełnienie rygorystycznych wymagań. Kapitalizacja przedsiębiorstwa, które ma być notowane na rynku regulowanym, musi wynosić co najmniej 15 mln euro (wymóg ten został podwyższony od 1 stycznia 2011). Jedynym odstępstwem jest sytuacja, w której emitent był przedmiotem obrotu na innym rynku regulowanym lub alternatywnym systemie obrotu przez okres co najmniej sześciu miesięcy. W takiej sytuacji kapitalizacja może wynosić nie mniej niż 12 mln euro. Jednocześnie warunkiem koniecznym jest rozproszenie co najmniej 15 proc. akcji wśród drobnych akcjonariuszy, w których rękach musi być nie mniej niż 100 tys. akcji o wartości minimum 1 mln euro. Pozwala to zwiększyć płynność notowań i zapewnić odpowiedni poziom obrotów dziennych. Dzięki temu akcjonariusze mają możliwość wyjścia z inwestycji poprzez sprzedanie swoich udziałów. Niezbędny dom maklerski Zgodnie z prawem spółka ma obowiązek skorzystania z usług domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską oraz biegłego rewidenta. Obie instytucje generują relatywnie wysokie koszty. Współpraca emitenta z pozostałymi instytucjami doradczymi ma charakter dobrowolny. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Praktyka wskazuje, że lepiej jest współpracować z ekspertami na poszczególnych etapach, z kancelariami prawnymi, doradcami od restrukturyzacji czy też agencją public relations. Skomplikowane regulacje prawne, złożoność procesu oraz sankcje finansowe przy naruszaniu zasad przeprowadzania oferty publicznej mogą narazić emitenta nie tylko na opóźnienia związane z koniecznością poprawiania dokumentów, dodatkowe koszty, ale także utratę zaufania inwestorów jeszcze przed faktyczną ofertą publiczną. Pierwszym krokiem, jaki musi zrobić spółka, która chce zadebiutować na giełdzie, jest podjęcie przez właścicieli decyzji o takim zamiarze. Najważniejszą tego konsekwencją jest konieczność zmiany formy prawnej funkcjonowania przedsiębiorstwa w spółkę akcyjną. Szczegóły związane z tworzeniem lub przekształcaniem spółek w spółkę kapitałową akcyjną reguluje kodeks spółek handlowych w tytule III w dziale II. W trakcie przekształcania spółki zwykle następują istotne zmiany organizacyjne, stosuje się różne metody optymalizacji podatkowej, wydziela spółki, buduje konsorcja. Jest to także okazja do restrukturyzacji i uporządkowania działalności, tak by była ona przejrzysta i czytelna dla przyszłych inwestorów. Czasem na tym etapie warto sprzedać lub wyłączyć niedochodową lub wolniej rozwijającą się część działalności gospodarczej. Pozwoli to lepiej zaprezentować spółkę na rynku i łatwiej znaleźć inwestorów. Po przekształceniu niezbędne jest dostosowanie wszystkich dokumentów spółki do wymogów rynku publicznego. Walne zgromadzenie przekształconej spółki musi decyzję o zamiarze wprowadzenia akcji do obrotu giełdowego. Zakładamy, że będzie to oferta publiczna, czyli skierowana do co najmniej 100 inwestorów. Kolejnym krokiem emitenta powinien być wybór domu maklerskiego, który przygotuje prospekt emisyjny. Dom maklerski odpowiada za przygotowanie harmonogramu wejścia na giełdę oraz zajmuje się dystrybucją papierów wartościowych emitenta poprzez uzgodnione wcześniej kanały dystrybucji. Dom maklerski jednocześnie rekomenduje bezpośrednio inwestorom zakup akcji i po przeprowadzeniu wyceny fundamentalnej pomaga w ustaleniu widełek cenowych, w jakich będą oferowane akcje na giełdzie. Jest to zwykle trudne, bo emitent chce pozyskać jak najwięcej kapitału, a inwestor kupić papier wartościowy jak najtaniej, aby więcej zarobić. Zwykle proponuje się ok. 10 – 20-proc. dyskonto inwestorom, co zapewnia im na starcie pewny zysk i pozwala poprawić ewentualny błąd w dokonanej wycenie. W tym samym momencie powinien nastąpić wybór biegłego rewidenta, który zbada sprawozdania finansowe spółki, które zostaną zamieszczone w prospekcie. Opłaty z tym związane wynoszą od 20 do 30 tys. zł. Rzetelne i kompletne informacje Prospekt emisyjny zgodnie z art. 22 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych powinien zawierać prawdziwe, rzetelne i kompletne dane. Muszą one uwzględniać rodzaj emitenta i papierów wartościowych, które mają być przedmiotem oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, informacje istotne dla oceny sytuacji gospodarczej, finansowej i majątkowej oraz perspektyw rozwoju emitenta i podmiotu udzielającego zabezpieczenia wierzytelności wynikających z papieru wartościowego (podmiot zabezpieczający) oraz dotyczące praw i obowiązków związanych z tymi papierami wartościowymi. Informacje zamieszczone w prospekcie emisyjnym powinny być zrozumiałe dla inwestorów, by umożliwić im ocenę sytuacji spółki. Po przygotowaniu prospektu emitent składa za pośrednictwem domu maklerskiego wniosek o jego zatwierdzenie wraz z załącznikami (określonymi w art. 27 ustawy o ofercie publicznej) w Komisji Nadzoru Finansowego (KNF). Komisja na zatwierdzenie prospektu ma 10 dni, a w przypadku emitenta dotychczas niedopuszczonego do obrotu na rynku regulowanym – 20 dni. Co do zasady do obrotu dopuszczone mogą być akcje spółki, której prospekt zatwierdziła KNF (spełnia wszystkie ustawowe wymogi), wobec której nie jest prowadzone postępowanie upadłościowe oraz nie ma ograniczeń w zbywalności akcji. Zatwierdzony prospekt emisyjny traci ważność po 12 miesiącach od dnia jego udostępnienia pierwszy raz do wiadomości publicznej. Oczywiście prospekt musi zostać podany do publicznej wiadomości. Może to nastąpić np. przez zamieszczenie w co najmniej jednej ogólnopolskiej gazecie lub w postaci elektronicznej na stronie internetowej emitenta lub spółki prowadzącej rynek regulowany. Każda zmiana prospektu wymaga zatwierdzenia przez KNF, na co urząd ma każdorazowo siedem dni. Kolejnym krokiem jest rejestracja papierów wartościowych w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych (KDPW). W tym celu emitent musi dostarczyć zatwierdzony przez KNF prospekt emisyjny, odpis uchwały walnego zgromadzenia, list księgowy emisji, a także kartę informacyjną papieru wartościowego. Jakie opłaty Opłaty za rejestrację są zależne od wartości emisji. Jednorazowo za przyjęcie do depozytu akcji emitent płaci 0,015 proc. wartości rejestrowanej emisji (nie mniej niż 2,5 tys. zł), za prowadzenie depozytu kwartalnie płaci się 0,00033 proc. wartości rynkowej spółki i 6 tys. zł rocznie za uczestnictwo. Następnie przeprowadza się zapisy na akcje poprzez ustalone wcześniej z domem maklerskim kanały sprzedaży. W celu powodzenia emisji obligacji zapisy poprzedza lub im towarzyszy kampania informacyjna, zachęcając do zakupu akcji. W celu zniwelowania ryzyka niepowodzenia zapisów można skorzystać z submisji kapitałowej lub usługowej. Polega ona na tym, że subemitent obejmuje akcje, które nie zostały kupione przez inwestorów. Pozwala to mimo braku popytu zadebiutować spółce na giełdzie. Usługa ta jest jednak rzadko wykorzystywana, bo znacznie podraża koszty. Kolejnym krokiem jest przydział akcji zapisanym inwestorom w terminie określonym w prospekcie. Następnie deponuje się akcje wprowadzane do obrotu w KDPW. Po spełnieniu tych formalności emitent składa do zarządu giełdy wniosek o dopuszczenie do obrotu giełdowego. Koszt złożenia wniosku i wydania decyzji wynosi w sumie 3 tys. zł. Wydawana jest ona przez zarząd w ciągu 14 dni. Następnie składa się wniosek do zarządu giełdy o wprowadzenie akcji do obrotu. W przypadku zwykłych akcji spółka musi zapłacić 0,03 proc. wartości emisyjnej, ale nie mniej niż 8 tys. zł i nie więcej niż 96 tys. zł. Zgoda ta jest ostatnim krokiem niezbędnym do przeprowadzenia debiutu. Spółka notowana na GPW płaci rocznie 0,02 proc. wartości rynkowej za notowania, ale nie mniej niż 3 tys. zł i nie więcej niż 8 tys. zł. Komentarz Kapitał jest kluczowym czynnikiem niezbędnym do rozwoju przedsiębiorstw i podejmowania nowych inwestycji. Ważne jest, aby kapitał zewnętrzny był stosunkowo tani i dostępny do wykorzystania na różne przedsięwzięcia, także i te obarczone większym poziomem ryzyka. Restrykcyjna polityka kredytowa banków i ostrożne podejście do finansowania kapitałochłonnych inwestycji oznacza konieczność zwrócenia uwagi na możliwość pozyskania kapitału z rynków giełdowych. Wprowadzenie spółki na giełdę jest stosunkowo czasochłonne, ale jednocześnie pozwala na duży zastrzyk gotówki i umożliwia w przyszłości ewentualne podnoszenie kapitału zakładowego i dodatkowe emisje akcji. Zwykle jest tak, że ciekawa strategia rozwoju z pewnością pozwala ulokować korzystnie akcje przedsiębiorstwa. Droga do zgody na debiut 1. Decyzja właścicieli spółki o wejściu na giełdę 2. Zmiana formy prawnej przedsiębiorstwa w spółkę akcyjną 3. Walne zgromadzenie przekształconej spółki podejmuje decyzję o zamiarze wprowadzenia akcji do obrotu giełdowego 4. Restrukturyzacja spółki 5. Wybór domu maklerskiego, który przygotuje prospekt emisyjny 6. Wybór biegłego rewidenta, który zbada sprawozdania finansowe spółki, zamieszczone później w prospekcie 7. Emitent składa za pośrednictwem domu maklerskiego wniosek o zatwierdzenie prospektu w Komisji Nadzoru Finansowego 8. Rejestracja papierów wartościowych w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych 9. Podanie prospektu do publicznej wiadomości 10. Zapisy na akcje poprzez ustalone wcześniej z domem maklerskim kanały sprzedaży 11. Przydział akcji zapisanym inwestorom w terminie określonym w prospekcie 12. Zdeponowanie akcji wprowadzanych do obrotu w KDPW 13. Wniosek emitenta do zarządu giełdy o dopuszczenie i wprowadzenie akcji do obrotu giełdowego 14. Zgoda zarządu giełdy na debiut akcji Autor jest konsultantem Pracodawców RP Zobacz więcej w serwisie: Firma » Spółki » Akcje i udziały Czytaj też o innej formie pozyskania kapitału: Uzyskanie kredytu w banku potwierdza dobrą kondycję rynkową firmy

droga na giełdę jak przygotować spółkę do emisji publicznej