Nie ma jednej, konkretnej odpowiedzi na to pytanie. Zyski płynące z franczyzy zazwyczaj oscylują w granicach od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych. Wszystkie umowy franczyzowe opatrzone są klauzulą poufności. Analizując natomiast oficjalne dane można dojść do wniosku, że za pomocą franczyzy można osiągnąć znaczne zyski. Jeśli zastanawiasz się czy w MLM można zarobić, albo ile można zarobić, to trafiłeś w dobre miejsce. Żyjemy w czasach, gdy ogłoszenia o współpracy z firmą w branży MLM wysypują się z każdej strony. Znajdziesz je i mediach społecznościowych i na OLX i zapewne nie jeden znajomy zapraszał Cię do tego wspaniałego biznesu. Stawki dla pracowników szeregowych nie są już tak wysokie. Średnia pensja pracownika fizycznego w Polsce w 2023 roku w Amazonie wynosi około 4000 zł brutto na miesiąc. Z kolei dla liderów zespołów wynagrodzenie wynosi 5000 zł brutto na miesiąc. Z pozoru wydaje się więc, że personel w Amazon otrzymuje pensje na stosunkowo dobrym Sprawdź. Podany „górny” limit dorabiania do renty w wysokości 8753,60 zł brutto obowiązuje od 1 marca do końca maja 2023. Podobnie jak limit „dolny” jest aktualizowany raz na trzy miesiące na podstawie danych o wynagrodzeniach. Dalszy ciąg materiału pod wideo. 1 marca 2023 „dolny” limit dorabiania do renty zwiększył się Przechodząc do meritum, ile można zarobić na wymianie opon? Oczywiście, zarobki zależą od wielu czynników, takich jak lokalizacja, konkurencja, jakość usług i ceny. Jednak można oszacować, że średni zarobek na jednej wymianie opon wynosi około 50-100 złotych. lirik lagu tangan tuhan tak kurang panjang. array(26) { ["tid"]=> string(6) "380402" ["fid"]=> string(2) "28" ["subject"]=> string(31) "jak można zarobić na grafice?" ["prefix"]=> string(1) "0" ["icon"]=> string(1) "0" ["poll"]=> string(1) "0" ["uid"]=> string(5) "61459" ["username"]=> string(8) "liver128" ["dateline"]=> string(10) "1339162499" ["firstpost"]=> string(7) "2847337" ["lastpost"]=> string(10) "1339259111" ["lastposter"]=> string(8) "LoneWolf" ["lastposteruid"]=> string(4) "3023" ["views"]=> string(4) "2492" ["replies"]=> string(1) "1" ["closed"]=> string(0) "" ["sticky"]=> string(1) "0" ["numratings"]=> string(1) "0" ["totalratings"]=> string(1) "0" ["notes"]=> string(0) "" ["visible"]=> string(1) "1" ["unapprovedposts"]=> string(1) "0" ["deletedposts"]=> string(1) "0" ["attachmentcount"]=> string(1) "0" ["deletetime"]=> string(1) "0" ["mobile"]=> string(1) "0" } Zdjęcie nie jest związane z tekstem. Być samemu sobie szefem i jeździć własną ciężarówką – chyba nie skłamię jeśli powiem, że to marzenie wielu kierowców ciężarówek. Co więcej, obserwując naszą branże można zauważyć bardzo wyraźny podział pod tytułem „kierowcy kontra przewoźnicy” – wielu kierowców odnosi się do przedsiębiorców z ogromną zazdrością, podczas gdy Ci ostatni nierzadko nie szczędzą pychy wobec swoich pracowników. I oczywiście trzeba zaznaczyć, tego typu postawy dotyczą tylko wybranej grupy osób, wszak bycie po prostu normalnym nie zależy od pozycji w firmie, wykonywanego zawodu i stanu konta, co jednak nie zmienia faktu, że odpowiednio zazdrości i pychy w tej branży nie brakuje. Są one szczególnie widoczne w komentarzach, które każdego dnia przecież w niemałych ilościach akceptuję, bardzo często spotykając się chociażby z wpisami w stylu „jak ci się nie podoba to kup własny samochód, zobaczysz jak to jest”. I właśnie do tych wpisów chciałbym odnieść ten tekst, choć częściowo odpowiadając na pytanie „jak to jest” osobom, które może nie do końca mają kogo o to zapytać. Czy założenie dzisiaj swojej działalności to rzecz tylko dla wybranych, cwaniaków lub dzieci bogatych rodziców, czy może mowa tutaj o zajęciu, do opanowania którego potrzeba przede wszystkim odwagi i wytrwałości? Czy przeciętny kierowca, o ile nie ma oczywiście dużych rodzinnych zobowiązań finansowych, jest w stanie spełnić to ryzyko i spełnić swoje marzenie o własnej ciężarówce, a z czasem też własnej flocie? Nikt chyba nie odpowie na to pytanie lepiej niż osoby, które stosunkowo niedawno przesiadły się na kupiony z własnych pieniędzy fotel szefa, w większości przypadków oczywiście nadal stojący za kierownicą, a nie za biurkiem. Młodzi przewoźnicy, często nauczeni drogowego fachu przez kilka lat bycia po prostu kierowcą w cudzej firmie – to właśnie oni pracują często najciężej i z największym zapałem, jednocześnie mając na całą tę branżę bardzo świeże, niczym jeszcze niezepsute spojrzenie. Dlatego też postanowiłem zapytać ostatnio kilku takich właśnie młodych transportowców o ich doświadczenia, prosząc ich o zupełną szczerość. Nie chciałem bowiem otrzymać żadnych przechwałek, ani tylko czystego narzekania pod tytułem „transport się nie opłaca”. Chciałem otrzymać słowa, które mógłbym usłyszeć po kilku piwach wypitych wspólnie z bardzo dobrym kolegą, w odpowiedzi na pytanie „tej, stary, a jaki to jest z tym twoim transportem?” I mam nadzieję, że coś takiego właśnie powstało. O transportowe doświadczenia zapytałem łącznie pięć osób, z których każda ma zupełnie inne doświadczenia z branżą oraz po prostu różną historię. A jako pierwszy swoją historię opowie Jacek z Wielkopolski, lat 27, który jest specjalistą od operowania po kraju kilkunastoletnią „solówką”. Mam nadzieję, że przygotowany wraz z nim materiał Was zaciekawi. 1. Jak to się stało, że prowadzisz firmę transportową? Co robiłeś wcześniej i co zadecydowało o tym, że przesiadłeś się na własny fotel? Transportem zajmuję dzięki, albo jak kto woli, przez ojca. Odkąd tylko pamiętam pod naszym domem stała jakaś ciężarówka. Najpierw tata miał swoje samochody, potem niestety nie wyszło i musiał przesiąść się za czyjąś kierownice. Któregoś dnia, chyba w wieku 6 lat, tata pokazał mi film Konwój z 1978 roku, oczywiście z wyciętymi fragmentami, które nie byłyby odpowiednie dla sześciolatka. Byłem zafascynowany i tak mi zostało do dzisiaj. Później jak tylko mogłem jeździłem z nim i coraz bardziej zakochiwałem się w ciężarówkach i transporcie. Od dziecka wiedziałem co będę robił i od zawsze było to właśnie jeżdżenie własną ciężarówką. Teraz nauczony doświadczeniem być może wybrałbym inną drogę do własnej ciężarówki. Po liceum zacząłem studia w trybie dziennym na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu na specjalności Logistyka. To była moja osobista ambicja, a i chęć zabezpieczania przyszłości – w przypadku gdyby jednak nie udało mi się pracować w swojej firmie zawsze mam możliwość pracy w transporcie, i to nie tylko za kierownicą. Jednakże często myślę, że trzeba było skończyć technikum samochodowe i dokładnie nauczyć się budowy samochodów, co pozwoliło by lepiej radzić sobie z awariami. Początki były trudne, choć miałem już tyle przygód, a i ciągle właściwie je mam, że sam uczę się tej budowy na bieżąco. Oczywiście w jednej ręce trzymając klucz, a w drugiej telefon połączony z tatą, który naprawdę dobrze zna się na samochodach. Już na trzecim roku zaczęło mnie naprawdę ciągnąć za kierownice, i mimo, że miałem uprawnienia na ciężarówki, uznałem że muszę koniecznie kupić własny samochód. Z tego względu, że absolutnie nie było mnie stać na ciężarówkę, nie tylko na jej zakup, ale także i eksploatacje oraz co najważniejsze zdobycie licencji, postawiłem na busa. Także studia wpłynęły na ten wybór, ponieważ nawet gdyby udało mi się kupić dużą ciężarówkę, to na wówczas na pewno nie udałoby mi się tych studiów skończyć . Pierwsza praca busem to była kurierka – trudne i bardzo wymagające zajęcie, więc podziwiam chłopaków, którzy dłużej się tym zajmują. Potem jeździłem dla hurtowni chemicznej, to znaczy współpracowałem z przewoźnikiem, który tę hurtownie obsługiwał. Kiedy było wystarczająco dużo pracy jechałem swoim dostawczakiem i więcej zarabiałem, kiedy jednak były gorsze okresy jechałem którymś z jego samochodów. Później były przeprowadzki, przewóz mebli, dystrybucja kawy i herbaty, następnie znowu kurierka. I to właśnie pod firmę kurierską kupiłem pierwszą ciężarówkę. 2. Jak wyglądały początki – nie przeraziły Cię procedury? Pozwolę sobie jeszcze zapytać jak udało Ci się zorganizować fundusze na rozkręcenie firmy i jak duże były to fundusze, oczywiście tak orientacyjnie? Początki nie były łatwe. Nie miałem zbyt dużych funduszy, coś udało się odłożyć dzięki pracy busa, ale w praktyce na pewno nie były to kwoty pozwalające na spokojny start z własną ciężarówką. Teoretycznie wszystko miałem zaplanowane – to była ciężarówka dystrybucyjna, tak zwany kontener z windą o DMC 15 ton. Praca miała być na mieście, dlatego też według moich wyliczeń nie było potrzebnych dużych sum na paliwo, a termin płatności miał być dwutygodniowy. Niestety życie i nieuczciwy kierownik transportu pokazały, że to tylko teoria. Niespodziewanie okazało się, że ciężarówka jest za stara do pracy w kurierce, ze względu na normę Euro, i to mimo, że udało mi się spełnić inne jego wymagania, takie jak zabudowa na 20 palet i minimum 8 ton ładowności. Teraz po latach wiem, że norma Euro swoją drogą, ale nepotyzm i wszędzie obecne układy swoją. Nawisem mówiąc, niestety w transporcie układy i znajomości to bardzo ważna rzecz. Ja niestety ich nie miałem i dlatego było mi, a i nadal jest trudno. W każdej mojej pracy był ktoś, kto miał najlepsze trasy i najwięcej zarabiał, bo albo dobrze się znał, albo wręcz spotykał na imprezach rodzinnych z którymś z decydentów. Kurierka nie wypaliła i trzeba było zacząć współpracę ze spedycją – trasy po kraju i termin płatności 45 dni. Musiałem sprzedać busa żeby poradzić sobie z pieniędzmi na paliwo. Trudno powiedzieć jakie fundusze są potrzebne na start, ale na pewno spore. Ja robiłem wszystko małymi krokami dla tego też takie dokładne wyliczenie jest po dłuższym czasie jest niemożliwe. Ciężarówkę kupiłem za niecałe 30 tys. złotych brutto, a wówczas na paliwo miesięcznie było potrzebne około 5-6 tys. złotych brutto. Do tego dochodzą comiesięczne opłaty, podatki, ZUS, viaTOLL, ubezpieczenia. Procedury, oczywiście jak wszystko w Polsce, są w wielu punktach nazbyt utrudnione. Najgorsze moim zdaniem jest to, że żeby uzyskać licencje należy przedstawić dokumenty poświadczające własność ciężarówki czyli na przykład umowę leasingową, czy dowód rejestracyjny. Jednak co w sytuacji gdy ma się ciężarówkę, a Starostwo odmówi wydania licencji? 3. Jak wyglądały kolejne miesiące? Zapewne uwidoczniły się jakieś wady i zalety prowadzenia firmy, a do tego pewnie pojawiły się jakieś myśli o rozwoju? Podsumowując – da się żyć zarówno z transportu, jak i w transporcie? Kolejne miesiące jeżdżenia własną ciężarówką były bardzo różne. Czasami udało się wypracować zadowalający zysk, czasami cały zysk pochłaniały awarie, a czasami wręcz z rzeczami do zrobienia w aucie robiły się zaległości. Każdy mikroprzedsiębiorca wie, że zawsze jest coś do zrobienia przy samochodzie. Samochód, który pracuje, zużywa się i nie wierze w teksty typu „bo Ty masz samochód marki X – jakbyś kupił coś innego to byś jeździł, a tak pod nim leżysz”. Wiadomo, można kupić nowy wóz na gwarancji i wtedy nie ma problemu, ale jak się jeździ po kraju i nie chce się pakować w potężne kredyty czy leasingi to raczej jest to niemożliwe. I to właśnie tak naprawdę to jest największy minus prowadzenia własnej działalności. Człowiek jedzie i bezustannie wsłuchuje się w maszynę, a każde stuknięcie każde drganie powoduje stres. Jak nawet wyrobiłem sobie nawyk. Jak zatrzymuję się po dłuższej jeździe to patrzę czy nie pojawiły się wycieki, sprawdzam ciśnienie w oponach, czy któraś z piast nie rozgrzała się za bardzo. Do tego zawsze rano olej i płyn chłodzący. Co kilka tygodni dla pewności sprawdzam dociągnięcie nakrętek na szpilkach. Człowiek wie, że niby wszystko jest ok, ale jednak woli dmuchać na zimne. Pewnie jestem nadwrażliwy, ale moja, krótka „kariera” transportowca nauczyła mnie, że każde zaniedbanie się mści. Bardzo ważne jest żeby prowadząc własną firmę przewozową zebrać „ekipę” fachowców, żeby mieć zaufanego mechanika, wulkanizatora i elektryka. Ktoś kto powie „słuchaj na tym możesz jeszcze przejechać tyle i tyle i nic złego się nie stanie, ale potem musimy to wymienić”. Człowiek musi wiedzieć, że zostawiając samochód, odbierze go w takim stanie, w jakim by chciał go odebrać. Musi też być po prostu pewny, że mechanik nie naciągnie go na koszty. A co w przypadku gdy auto stanie gdzieś na trasie – dylemat, ściągać auto do swojego warsztatu i zapłacić krocie za holowanie czy narazić się na obcego fachowca na miejscu, który może naciągnąć na jeszcze większe koszty? Pieniądze? Z transportu na pewno da się wyżyć ale trzeba być bardzo rozważnym i elastycznym. Jeżdżąc tylko po kraju i tylko jednym autem z pewnością nie da się zarobić kokosów, ale da się utrzymać rodzinę. No właśnie rodzina … nie dość, że nie ma Cię w domu, jak to w transporcie, to jeszcze jak bierzesz urlop to tracisz to, co mógłbyś zarobić, a dodatkowo jeszcze ponosisz koszty. ZUS i inne opłaty cały czas trzeba płacić. 4. Co jest Twoim zdaniem najważniejsze przy funkcjonowaniu na rynku transportowym będąc młodym i niewielkim przedsiębiorstwem? Poprosiłbym tutaj o odpowiedź w maksymalnie kilku słowach. Tak jak mówiłem wcześniej trzeba dbać o wóz, być rozważnym elastycznym nie uzależniać się od jednej firmy, obserwować rynek i rozmawiać z ludźmi z branży. 5. Jak widzisz swoją przyszłość w tej branży – są jakieś szanse na rozwoju i oczywiście o jakim rozwoju tutaj mówimy? Sześć lat temu kupiłem busa, a trzy lata temu przesiadłem się na 15-tonową ciężarówkę, którą sprzedałem w lutym tego roku. Z małą pomocą kredytu kupiłem wtedy ciągnik siodłowy z końca produkcji Euro 3, którym jeżdżę po kraju jako podwykonawca dużej polskiej firmy. W dużej mierze dzięki przesiadce „na dużego” jest mi znacznie lepiej, praca jest spokojniejsza i na dniach odbieram też drugi ciągnik, wczesne Euro 5, który wziąłem już w leasing. Tym samym spełniam kolejne marzenia z dzieciństwa i będę mógł pracować z ojcem. W tej chwili pozytywnie patrzę w przyszłość i chociaż sytuacja w transporcie nie jest kolorowa, to najgorsze już za mną. Jeśli chodzi o moją przyszłość to z pewnością widzę ją w transporcie międzynarodowym, chcę dokupować kolejny sprzęt i zdywersyfikować swoją działalność, jednocześnie będąc podwykonawcą dla większych firm oraz także przewożąc własne ładunki. Chociaż różne miałem myśli po długiej drodze jaką przeszedłem, nierozsądne było by teraz rezygnować z branży. Co by nie było, najważniejsze dla mnie jest, że mam własne ciężarówki, kocham je i kocham tę pracę. Wielu znajomych ze studiów pracuje w wielkich korporacjach zarabiają ogromne pieniądze, jeżdżą super służbowymi furami. Patrzą pewnie na mnie z góry, zwłaszcza, że zacząłem przecież pracować wcześniej niż oni i rzadko chodziłem na imprezy. Zawsze dokądś jechałem, albo skądś wracałem, a z ich punktu widzenia osiągnąłem mniej niż oni. Ale dla mnie to nieważne, bo ja od zawsze chciałem jeździć. Często myślę że żeby pracować w transporcie trzeba mieć nierówno pod sufitem. Trudno mam to we krwi… ›Ile można zarobić na naiwnych użytkownikach internetu? 12:20Źródło zdjęć: © maho - osiągane przez cyberprzestępców mogą dwudziestokrotnie przekraczać koszty przeprowadzania ataków – tak wynika z danych uzyskanych przez pracowników Kaspersky Lab. W badaniu porównano koszt najczęściej używanych narzędzi cyberprzestępczych z kwotą, jaką można ukraść w ramach skutecznej operacji z wykorzystaniem szkodliwego strony, imitującej popularny portal społecznościowy oraz zorganizowanie masowej wysyłki spamowej z odnośnikami do fałszywej witryny to dla cyberprzestępcy wydatek rzędu ok. 500 zł. Wystarczy jednak, że atakujący "złapie" 100 osób, a będzie mógł "zarobić" nawet 33 000 zł na sprzedaży skradzionych poufnych danych. Z kolei ofiary stracą cenne dane kontaktowe, prywatne zdjęcia i droższy jest mobilny trojan blokujący urządzenie i żądający okupu (tzw. blocker) – nabycie i dystrybucja takiego narzędzia kosztuje obecnie średnio 3 000 zł. Jednak "zysk" jest znacznie wyższy. Kwota, jakiej atakujący żądają za odblokowanie smartfona, waha się w granicach od 30 do 650 zł, co oznacza, że na 100 potencjalnych ofiarach cyberprzestępcy mogą "zarobić" nawet 6 500 wyższą kwotę można "zarobić" przy użyciu szyfrującego oprogramowania żądającego okupu (tzw. ransomware), jednak początkowa "inwestycja" będzie dwukrotnie wyższa – około 6 000 zł. Wyższe będą również straty poniesione przez użytkowników, ponieważ minimalna kwota okupu żądana przez oszustów za odszyfrowanie danych wynosi zwykle około 300 zyski przynoszą cyberprzestępcom trojany bankowe – jak wskazuje nazwa, ich głównym celem są pieniądze. Wydając około 10 000 zł na szkodliwe oprogramowanie, narzędzie wykorzystujące luki w atakowanym systemie (tzw. exploit) oraz wysyłkę spamową, która dostarczy ten szkodliwy zestaw do ofiar, atakujący mogą zarobić nawet 240 000 zł. Przeciętna strata poniesiona przez jedną ofiarę wynosi 2 430 Nabycie szkodliwych programów nie stanowi obecnie żadnego problemu: bez trudu można znaleźć je na ‘podziemnych’ forach, są stosunkowo tanie, a przez to atrakcyjne. Cyberprzestępca kroczący tą nielegalną ścieżką nie musi nawet posiadać żadnych umiejętności – za ustaloną cenę może dostać standardowy pakiet, który pozwoli mu przeprowadzić ataki według własnego uznania. Z tego powodu użytkownicy muszą być niezwykle ostrożni, aby nie dopuścić do utraty swoich pieniędzy oraz danych. Powinni również chronić swoje urządzenia i wszystkie przeprowadzane na nich operacje online przy użyciu wyspecjalizowanego rozwiązania bezpieczeństwa, takiego jak Kaspersky Internet Security - multi-device” - powiedział Aleksander Gostiew, główny ekspert ds. bezpieczeństwa w Kaspersky Lab. Kampanie promocyjne, artykuły sponsorowane, sieci afiliacyjne, programy partnerskie, reklamy – wszystko to są sposoby na zarabianie na blogu czy portalu internetowym. Które z nich się najlepiej sprawdzają? Jak oceniają je właściciele portalów i blogerzy? Odpowiedzi na te pytania starała się uzyskać platforma Whitepress w badaniach, w których wzięło udział ponad 180 osób. Nietrudno jest założyć bloga czy portal tematyczny – inspiracji i pomysłów jest mnóstwo. Dużo trudniej jest jednak pozyskać stałych i wartościowych czytelników, a jeszcze trudniej wypromować nasz tytuł tak, aby sam na siebie zarabiał. Rzecz nie prosta z tego względu, że blogerzy wciąż kwestię monetyzacji blogów traktują jako pewien niezręczny temat, o którym nie powinno się mówić głośno. Wciąż panuje przeświadczenie, że nie wypada mówić publicznie o tym ile się zarabia, szczególnie jeśli kwoty wynoszą dużo powyżej średniej krajowej. Biorąc pod uwagę, że takie informacje szybko stają się pożywką dla mediów i hejterów – taki stan rzeczy nie dziwi. Istnieją oczywiście wyjątki od reguły. Michał Szafrański prowadzący bloga Jak oszczędzać pieniądze – niczym spółka akcyjna – regularnie publikuje finansowe efekty swojej działalności oraz dzieli się swoim doświadczeniem w zarabianiu na blogu (Poradnik jak zarabiać na blogu i współpracować z firmami). Również Krzysztof Lis z Zarabianie na blogach oraz Agnieszka Skupieńska z Biznesowe info udostępniają konkretne kwoty pozyskane z reklamy czy sieci afiliacyjnych. Są to wszystko cenne informacje, które mogą niezwykle pomoc świeżo upieczonym blogerom, chcącym zarabiać na swoich treściach. Jak długo prowadzisz blog? Aby ułatwić ten proces i przybliżyć nowicjuszom tajniki prowadzenia dochodowych stron internetowych, przeprowadziliśmy badania poświęcone sposobom zarabiania w Internecie. O formy zarobkowania online zapytaliśmy właścicieli poczytnych portali i blogów: 77 kobiet, 94 mężczyzn oraz 9 reprezentantów form pranych. W sumie ankietę zawierającą 16 pytań jednokrotnego i wielokrotnego wyboru wypełniły 183 osoby. Zależało nam przede wszystkim na zbadaniu tego, jakie formy zarobkowania są najbardziej popularne oraz najwyżej i najniżej oceniane. Bardzo ważne było też pytanie, po jakim czasie można się spodziewać dochodów i od czego jest to uzależnione. Z badań wynikło, że największa grupa osób prowadzi bloga/portal od ponad 5 lat (było to aż 30,6% ankietowanych). Warto zaznaczyć, że 42,1% ogranicza swoją działalność tylko do jednego tytułu i prowadzi 2 blogi/portale. Na drugim miejscu znalazły się osoby prowadzące dwa blogi/portale (30,06%). Większość – ale nie wszyscy – badanych odpowiedziała, że zarabia na wszystkich prowadzonych przez siebie blogach/portalach (60,1%), co raczej potwierdza tezę, że o wiele łatwiej jest kontrolować i tym samym czerpać korzyści finansowe z mniejszej liczby posiadanych stron. W ankiecie tylko 2 z 183 osób wskazało, że prowadzi 10 blogów/portali, natomiast 11 osób prowadzi ich więcej niż 10. W grupie prowadzącej więcej niż 10 blogów/portali tylko 5 osób odpowiedziało, że zarabia na każdej z prowadzonych przez siebie stron. Ile blogów prowadzisz? Tematyka bloga Tematyka blogów/portali Nieodmiennie króluje tematyka lifestylowa (32,2%), zaraz po niej, najpopularniejsze są portale/blogi specjalistyczne/firmowe (25,1%). W odpowiedzi „inne” respondenci wskazywali takie kategorie tematyczne jak: gry, sztuka, rozrywka, dom, motoryzacja, zarabianie przez Internet i edukacja. Po jakim czasie można zacząć zarabiać? Jak zacząć zarabiać? Z badań wynika, że na generowanie dochodów z prowadzenia własnej strony nie trzeba czekać długo. Największa grupa respondentów zaczęła zarabiać na blogu/portalu w mniej niż rok lub w nieco ponad rok (dokładnie po 31,7% dla każdej z odpowiedzi). To na pewno pozytywna informacja dla wszystkich, którzy zastanawiają się nad rozpoczęciem aktywności w sieci. Zarobki tych osób są jednak bardzo różne – zaczynają się od kwoty ok. 50 zł, a kończą na kwotach pięciocyfrowych. Nie sposób tutaj wyłonić jakąś ogólną tendencję, tym bardziej, że to właśnie z inicjatywy 60% ankietowanych nawiązała się współpraca pomiędzy ich projektem a reklamodawcą. Wniosek z tego taki, że proaktywność nigdy nie zaszkodzi, ale aby propozycja spotkała się z odzewem i współpraca wyszła pomyślnie, niezbędna jest już zbudowana wokół bloga społeczność. Przyda się też wstępna wizja współpracy wraz z określeniem konkretnych korzyści dla potencjalnego reklamodawcy. Dzięki temu współpraca będzie przebiegała sprawnie, a reklamodawca będzie miał poczucie pracy z wartościowym, dojrzałym partnerem biznesowym. Co jest kluczowe w odniesieniu sukcesu finansowego przy prowadzeniu projektu online? Według naszych ankietowanych to bezsprzecznie zaangażowanie w tworzenie wysokiej jakości treści (57,9%), systematyczność w tworzeniu treści (52,5%) oraz cierpliwość (43,7%). Nie można zatem ukrywać, że jest to ciężka i żmudna praca – trzeba włożyć dużo wysiłku, żeby nabrać doświadczenia, a poświęcony czas przekuć w pieniądz. Jak zarabiać na blogu? Konieczne zaangażowanie Formy zarabiania na blogu Jak zarabiać? Do najpopularniejszych form zarabiania należą artykuły sponsorowane (wskazane przez aż 2/3 badanych) oraz reklamy (64,5% odpowiedzi). Artykuły sponsorowane nie tylko są najpopularniejsze, lecz także zostały ocenione jako najskuteczniejsza forma zarabiania na blogu (30,6%). Zagłębianie się w tajniki reklamy czy wypracowanie pomysłu na wykorzystanie sieci afiliacyjnych wymaga zazwyczaj wiedzy oraz umiejętności technicznych. A liczy się przecież czas – jest go zbyt mało, żeby się dodatkowo dokształcać, skoro trzeba przecież tworzyć wysokiej jakości treści na bloga o tematyce nam dobrze znanej, w której sami stawiamy siebie w roli ekspertów. Można zatem traktować współpracę z firmami jako swego rodzaju symbiozę. Która forma zarabiania na blogu jest skuteczna? Inaczej sprawa ma się z reklamą. Mimo, że jest określana jako najmniej skuteczna forma publikacji (31,7%) wciąż stanowi drugą najczęściej wybieraną opcję. Przyczyna może tkwić w tym, że nie wszystkie kategorie blogów są w stanie zarobić np. w AdSense ze względu na niskie stawki za kliknięcie w reklamę. Blogerzy nieprzychylnie odnoszą się do programów partnerskich oraz sieci afiliacyjnych – tuż po reklamach są uznawane za najmniej skuteczne. To tylko potwierdza wyniki raportu portalu Interaktywnie na temat sieci afiliacyjnych. Specjaliści zwracają uwagę, że polscy blogerzy i wydawcy nie doceniają potencjału sieci. Z naszej ankiety wynika, że być może problem leży po obu stronach. Blogerzy oraz wydawcy nie korzystają z tych narzędzi, być może z braku pomysłu czy dostatecznej wiedzy; z drugiej strony mogą ich zniechęcać modele rozliczeń tego typu rozwiązań, czyli najczęściej PPS (płatność za sprzedaż) lub PPL (płatność za leada). Na pewno też trudniej samodzielnie wygenerować taką treść, która przekona czytelników do skorzystania z danej oferty (niepewny sukces), niż napisać artykuł sponsorowany we współpracy z marką, gdzie zapłata jest raczej gwarantowana, bez względu na to, czy czytelnicy ruszą do sklepów czy wręcz zignorują opublikowaną treść. Stosunkowo niewielkie zarobki w porównaniu z dużym wysiłkiem sprawiają, że różnego rodzaju sieci partnerskie i afiliacyjne nie cieszą się zbytnim powodzeniem. Ile można zarobić na blogu? Z punktu widzenia osób myślących o założeniu bloga, najciekawszym pytaniem jest to odnoszące się do średnich miesięcznych zarobków. Wiele osób stawia sobie za cel rezygnację z pracy na etacie, tak aby można było się w 100% poświęcić tworzeniu swojego portalu/bloga. Jednak aby było to możliwe potrzebne są regularne zarobki, w konkretnej wysokości. Czego zatem możemy się dowiedzieć z ankiety? Przeanalizujmy trzy najczęściej pojawiające się odpowiedzi: 1) W pierwszej, największej grupie ankietowanych (23,5%) średnie zarobki miesięczne wynoszą od 100 do 500 zł. Spośród tych osób najwięcej (30 odpowiedzi) osób samodzielnie prowadzi swój projekt, najczęściej od 2-3 lat (9 odpowiedzi). Liczba unikalnych użytkowników tych stron wynosi 1000-10 000 miesięcznie (24 odpowiedzi), a wpisy są publikowane 2-6 razy w tygodniu (15 odpowiedzi). Najlepszą formą zarabiania są dla tej grupy artykuły sponsorowane (15 odpowiedzi), reklamy np. AdSense (9 odpowiedzi) oraz współpraca z agencjami/markami (6 odpowiedzi). Najgorzej wg odpowiadających sprawdzają się programy partnerskie (11 odpowiedzi) oraz sieci afiliacyjne (10 odpowiedzi). 2) Drugą najliczniejszą grupą ankietowanych (21,3%) są osoby zarabiające 1000-9999 zł miesięcznie. W tej grupie wciąż są osoby zajmujące się blogiem samodzielnie (10 odpowiedzi), jednak w przeważającej części wskazano na współpracę z innymi osobami – fotografem, redakcją, osobą odpowiedzialną za kwestie techniczne (20 odpowiedzi). Te blogi/portale są prowadzone od ponad 5 lat (18 odpowiedzi). Najczęściej wskazywana liczba unikalnych użytkowników odwiedzających bloga/portal wyniosła 10 000-90 000 (12 odpowiedzi), a posty są publikowane 2-6 razy w tygodniu (11 odpowiedzi). Tutaj podobnie jak w poprzedniej grupie popularnością cieszy się współpraca z agencjami/markami (9 odpowiedzi) oraz artykuły sponsorowane (9 odpowiedzi), jednak na pierwszym miejscu z niewielką przewagą znalazły się reklamy (10 odpowiedzi). Najsłabiej tradycyjnie wypadły sieci afiliacyjne (12 odpowiedzi) oraz programy partnerskie (10 odpowiedzi). 3) Ostatnim przedziałem najczęściej wskazywanym przez ankietowanych są kwoty 500-1000 zł miesięcznie (19,1%). W większości przypadków blogi/portale są w tej grupie prowadzone samodzielnie (24 odpowiedzi) od 2-3 lat (10 odpowiedzi). Liczba unikalnych użytkowników jest wysoka – najczęściej osiąga od 10 000 do 90 000 (17 odpowiedzi), czyli podobnie do grupy zarabiającej od 1000 do 9999 zł. Natomiast posty są publikowane więcej niż raz dziennie (10 odpowiedzi) lub od 2-6 razy w tygodniu (9 odpowiedzi). Za najlepszą formę zarobkowania znowu uznano artykuły sponsorowane (14 odpowiedzi) oraz współpracę z agencjami/markami (11 odpowiedzi). Po raz kolejny najsłabiej wypadły programy partnerskie (10 odpowiedzi), następnie reklamy (10 odpowiedzi) oraz sieci afiliacyjne (7 odpowiedzi). Niewątpliwie każda z czytających to podsumowanie osób, chciałaby prowadzić bloga wartego miesięcznie ponad 10 000 zł (jednak faktycznie tylko 10 spośród 183 osób, czyli niecałe 5,5% realnie tyle zarabia). Są to w większości przypadków projekty prowadzone przez co najmniej 5 lat, we współpracy z redakcją, posiadające powyżej 100 000 unikalnych użytkowników miesięcznie, a wpisy są publikowane więcej niż raz dziennie. Za najlepszą formę zarobkowania uznano sprzedaż własnych produktów/usług (6 odpowiedzi), natomiast jako najgorszą w tej grupie formę wskazano jak zawsze sieci afiliacyjne (5 odpowiedzi). Jak wynika z powyższych informacji blog może stać się dochodowym projektem, jednak wymaga on – jak każda inna praca – regularności, koncepcji, wytrwałości i cierpliwości. Na pewno nie jest to krótka, usłana różami droga do bogactwa i regularnej obecności na salonach. Na powodzenie mogą liczyć wszyscy ci, którzy są gotowi poświęcić się temu przez co najmniej kilka lat, dbając o profesjonalne wsparcie i bardzo częstą aktualizację treści. Po kilku latach, jeśli nasze starania są regularne, a treści niezmiennie wysokiej jakości, nadchodzi moment, w którym naszym projektem zaczynają interesować się reklamodawcy większego formatu. Jest to kamień milowy i nowy etap rozwoju strony – ten, na który każdy właściciel niecierpliwie czeka. Autor: Paulina Kamińska, Whitepress Źródło: Whitepress Cytuj:jeżeli kupisz samochód i zatrudnisz kierowcę, to nie masz prawa utrzymać się na rynku, chyba że będziesz woził nitroglicerynę. To jak utrzymuje sie *Regesta Pińczów * ABS Bonifer, Oława * AB TEXEL, Strzelin * Alfred Talke, Wrocław * Amesko, Trzebnica * Antrans,Głogów * Arnotrans, Zgorzelec * Auto-Transport, Zgorzelec * Barbo, Strzelin * Bece, Wrocław * Bednarz, Lubin * Berbo-Grens-Service, Zgorzelec * Chomar, Wrocław * Citronex, Zgorzelec * Dedal, Dzierżoniów * Demotrans, Oleśnica * Dobrowolski Transport & Serwis, Świdnica * DST Spedycja & Transport, Mietków * Eltur-Trans, Bogatynia * Etoll, Strzelin * Eurotrans, Świdnica * Grzesiak&Grzesiak, Wrocław * GST Stadler, Wrocław * Headway, Wrocław * Hema Transport, Ząbkowice Śl. * Intertrans PKS, Głogów * Józef Witkowski, Głogów * Jan Wengrzyn, Jadwisin * Jarlex, Wrocław * Kadar Dargiewicz, Długołęka * Radwanice * Mardo, Bolesławiec * Mar-Trans Logistic, Wrocław * Mazur-Trans, Bardo * Merkury Logistyka, Wrocław * Moya, Wrocław * Novaliner, Wrocław * Odra-Trans, Błonie * Orion, Wrocław * PCC Autochem, Brzeg Dolny * Pama, Głogów * Pegaz, Głogów * Pierz Trans, Mirosławice * Pit-Transport, Wrocław * PKS, Oława * Pol Miedź Trans, Lubin * Polmack, Krzczonów * Reno Trans, Wrocław * Ritex, Głogów * Romag, Niemcza * Schavemaker, Transport Kąty Wrocławskie * Skira Trans, Wrocław * SPTS, Wrocław * Star Polska Chemical, Brzeg Dolny * Stypiński, Przedmość * Świrniak & Syn, Strzegom * Tompol, Głogów * Trans Dan, Wrocław * Trans-Port Zygmunt Sieńko, Wrocław * Wiktorowicz, Strzegom * Żelimet, Twardogóra Kazda z tych firm jest na rynku zatrudnia kierowców maja leasingi na samochody ...mozesz wyjasnic? One fakt faktem maja duzo samochod ale napewno do zadnego nie dokladaja !!! Rozmawiałem ostatnio z włascicielem REGESTA iz jest on z moim okolic z włascicielem prawdziwym bo byli i tacy co sie podawali za wlascicieli regesty:) Z krotkiem rozmowy wynikło ze z 1 zestawu ok10msc jest na + ok 2 msc na - uszkodzenia aut ale napewno zadna z tych firmnie doklada bo z czego miała by dołozyc i po co trzymac biznes ktory ma na -

ile mozna zarobic na jednej ciezarowce